Dnia Fri, 15 Apr 2011 13:51:00 +0200, Michał Grodecki napisał(a):

> Szkoda że ta umiejętność zanika - mniej by było błędów o rząd wielkości
> "bo mi tyle z kalkulatora wyszło" (bo się np. przecinek przesunął przy
> wstawianiu danych) które doprowadzają mnie do szewskiej pasji przy
> sprawdzaniu studenckich projeków, kolokwiów czy egzaminów. Wtedy autor
> obliczeń z grubsza by widział ile mu wyjdzie i gdyby z kalkulatora
> odczytał 10x mniej to by mu się kontrolka zapaliła że coś chyba jest źle
> policzone.

na pierwszych zajęciach z termodynamiki nasz wykładowca zaczął od
policzenia kilku przykładów aby pokazać, jak łatwo jest się rąbnąć o rząd
wielkości i jak trzeba tego pilnować, bo wiele rzeczy ciężko jest
oszacować.
Z drugiej zaś strony zaś jak się spotykam z ludźmi z roku na wspólną
naukę w ramach samokształcenia, to wprowadziłem zasadę, że każde zadanie
po rozwiązaniu trzeba oszacować, przybliżyć, na ile otrzymany wynik jest
prawdopodobny - wiele rzeczy wbrew pozorom można dość łatwo oszacować na
podstawie wiedzy ogólnej. Prosty przykład: na kolokwium z termodynamiki
padło banalne zadanko pod tytułem: "ile kg lodu o temp. -10 st.C można
stopić za pomocą litra wrzątku - straty pomijamy" Był jakiś haczyk w
podanych jednostkach i wielu osobom wyszło zamiast coś chyba 1,3kg (nie
pamiętam, musiałbym to ponownie przeliczyć a nie chce mi się) 10 razy
więcej, czyli 13 kg. Po wyjściu z kolokwium kłócili się, że to ja się
mylę. Dostałem niemal piany na buźce i stwierdziłem, jako że zima była,
że jeszcze słowo, to weźmiemy kosz na śmieci, zapakujemy go śniegiem, od
ciecia czajnik wrzątku i przeprowadzimy eksperyment.... Czy naprawdę
mając ponad 20 lat (niektórzy dobrze ponad 30) ciężko sobie wyobrazić ile
śniegu da się stopić litrem wody???? Jak można przyklasnąć wynikowi, wg.
którego litrem wrzątku da się rozpuścić wiadro lodu??? Przyszli
inżynierowie psia mać! :-D Stanęło na tym, że policzyli raz jeszcze no i
wyszło jak wyszło.

--
pzdr
meping