XX YY wrote:
> wg mojego odczucia w pierwszym podejsciu przy nastawach domyslnych
> kontrast jest zbyt twardy a obraz ogolnie za ciemny ( to zalezy tez od
> obrazu ) ale to nie przeszkadza , gdyz suwakami mozna to ladnie
> wyprowadzic.
> Zbyt twardy kontrast oznacza utrate poltonow , a tych wlasnie szukamy
> poprzez technike hdr.

Zalezy co kto szuka. Program SNS-HDR byl od poczatku tworzony z mysla o
naturalnie wygladajacych obrazach.
Wzmacnianie mikrodetali moze i jest efektowne ale nienaturalne. Aby te
detale pokazac, trzeba zmniejszyc kontrast zdjecia a to bardzo rzuca sie w
oczy.
Dla mnie technika HDR to przede wszystkim kompresja dynamiki.

> skoro nie ma roznicy pomiedzy tonmapingiem z jednego zdjecia a po
> zlozeniu z trzech tzn ze algorytm skladajacy zbyt slabo uwzglednia
> wplyw zdjec skrajnie naswietlonych.

Algorytm nie sklada zbyt slabo, tylko naturalnie. Gdy caly zakres dynamiki
miesci sie w jednym pliku, dodatkowe ekspozycje z korekta EV, wplywaja
jedynie na zwiekszenie rozdzielczosci informacji i zmniejszenie szumu. Moim
zdaniem jest to prawidlowe podejscie, bo niezaleznie od ilosci ekspozycji,
scena jest odwzorowana tak samo.

> Moim zdaniem to nie jest kwestia rozjasniania / sciemnaniania a jest
> to kwestia proporcji pomiedzy udzialem roznie naswietlonych zdjec w
> wyniku koncowym.

To nie jest kwestia wielkosci udzialu poszczególnych ekspozycji.
SNS-HDR sklada obraz w taki sposób, aby zawieral on komplet informacji. To
jak finalnie obraz bedzie wygladal, zalezy od mapowania tonów oraz ustawien
parametrów przez uzytkownika. To czego jeszcze brakuje w programie a co
pozwoliloby zniwelowac jego braki, to mozliwosc maskowania i operowania
parametrami na dowolnych obszarach.

Pozdrawiam,
- Bastek -