Użytkownik "Paweł Kierski" <n...@p...net> napisał w wiadomości grup
dyskusyjnych:guhdu5$9m8$...@n...onet.pl...
> Dla mnie, jako górnika byłaby to ważna informacja - trzeba się
> przekwalifikować na pielęgniarkę. Bliżej nas - jeśli wiem, że znający
> technologię X zarabia x, a znający technologię Y 2*x, to wiem, jakie
> książki kupować...

Łee, informacja? Mógłbyś policzyć ilość wierszy, ilość samogłosek, sumę
wszystkich cyfr i oczywiście ile miejsca na dysku zajmie ta "informacja".
Ale zawsze pozostaje problem jej wartości. Czyli po prostu czy to jest
prawda czy fałsz a może półprawda. Problem z ludźmi o zacięciu geeków polega
na tym, że wykładają się na bardzo prostych sprawach - wysokie IQ niskie IQ
emocjonalne czy jakoś tak. W każdym razie dobra teoria WARTOŚCI INFORMACJI
ciągle czeka na odkrycie.

> Najprościej, gdyby podał (w przybliżeniu) ile płaci pracownikom na tym
> stanowisku... 8-)

Tak, najprościej. W rozmowie z kandydatem który: a. pofatygował się
osobiście (czyli zainwestował trochę czasu i przynajmniej da się jego gębę
obejrzeć); b. przedstawił CV i referencje. W ten sposób firma ujawnia
/nieco/ informacji za /cząstkowe/ informacje o pracowniku. Podobne klocki są
w algorytmach stosowanych w chipowych kartach kredytowych.

> opłaca się podawać *prawdziwe* oczekiwania, bo wiadomo, że drugiej
> szansy (w tym spotkaniu) nie będzie. A uczciwe jest, bo każda ze stron

Będzie druga szansa. Musisz uwzględnić zespoły statystyczne pracodawców i
pracobiorców. Piszesz na karteczce 10^n, pokazujesz, nie przechodzi.
Próbujesz nadal - z innym pracodawcą. Być może dostrajasz n. Opłaca ci się
podawać zawyżone n, bo strata na koszty szukania (np. 20-30 prób) jest i tak
dużo niższa niż strata wynikająca z przyjęcia za małego n.

Moim zdaniem sprawa jest dużo bardziej prosta: jeżeli nie masz środków do
życia etc. - to przyjmiesz KAŻDĄ pracę. Jeżeli już pracujesz za stawkę p, to
istnieje takie d > 0, że gdy będziesz miał możliwość pracowania za p+d, to
zmienisz pracę. Po prostu d kompensuje ci niedogodności związane ze zmianą
zatrudnienia. W trakcie ustalania kontraktu starasz się maksymalizować swoje
przyszłe wynagrodzenie q zarazem minimalizując obowiązki. Jeżeli q >= p + d
to witamy w nowej pracy. Jeżeli nie, cóż, wszystko tak jak było. Wartość d
może być funkcją p, czyli d(p).

Jeżeli masz dobrego szefa, to zawsze będzie starał sie o to, aby p było na
tyle wysokie, aby d < 0. Jednocześnie zakładam że naprawdę pracujesz - czyli
że twój szef (być może ty sam) ma z ciebie jakiś pożytek, czyli że
wypracowujesz coś co ma wartość U > p . Proste jak drut.

Pewną komplikacją może być ryzyko. Ale nie chce mi się o tym rozpisywać, bo
i tak jest mocno off-topic.