Hello Piotr,

Friday, June 27, 2014, 9:19:05 AM, you wrote:

[...]

> Wybacz, jeśli piszę o banałach, ale dla mnie zrozumienie tego, co
> tam się dzieje też było odkryciem i nie roszczę sobie pretensji do
> tego, że rozumiem już wszystko. Są tu fachowcy, ale skoro milczą...

Czuję się wywołany do tablicy.

Nigdy, ale to nigdy nie uważałem się za fachowca od teorii sterowania.
Jestem praktykiem, konstruującym układy zasilania i projektującym
elementy indukcyjne do nich. Nie dla zabawy, tylko zawodowo. Efekt
jest taki, że muszę zajmować się sprawami praktycznymi, wgłębiać w
idiotyczne normy, tłumaczyć rzeczy elementarne kosmitom, którzy nigdy
nie powinni zajmować się elektroniką i po prostu brak mi już czasu na
teoretyczne dywagacje, dzielenie włosa na czworo i liczenie diabłów na
łebku szpilki.

Zdaję sobie doskonale sprawę z niestabilności sterowania prądowego ale
absolutnie nie mogę lekceważyć rzeczy zasadniczej: mamy do czynienia z
rzeczywistymi elementami a nie idealnymi. I MUSZĘ przede wszystkim
brać pod uwagę możliwość znacznego przeciążenia przetwornicy, zwarcia
jej wyjścia, pracy przy napięciu wejściowym poniżej zakładanego czyli
sytuacje, w których - z powodu wysokich prądów chwilowych - może dojść
do nasycenia rdzenia elementu indukcyjnego. I tu jest podstawowa
przewaga klasycznego trybu prądowego nad wszelkimi, innymi
rozwiązaniami - w prosty sposób zabezpieczam cały układ przed skutkami
sytuacji skrajnych i przypadkowych. Wolę poświęcić trochę jakości
odpowiedzi impulsowej oraz zaryzykować niestabilność przy skrajnie
niskich obciążeniach niż za kilka miesięcy dostać wiadomość, że klient
reklamuje partię iluś tysięcy transformatorów, bo przy pracy w
warunkach skrajnych (czyli na marginesie założeń - żeby nie było
nieporozumień) dochodzi do niespodziewanych awarii kilku % zasilaczy.
Powtarzalnie.

--
Best regards,
RoMan
Nowa strona: http://www.elektronika.squadack.com (w budowie!)