Pan J.F. napisał:

>>>>> Pamietam, ze np chemicy intensywnie symulowali jakies czasteczki,
>>>>> i to chyba numeryczne rozwiazywania rownan Schroedingera bylo.
>>>>> I nawet mowili - dzis liczymy najprostsze ... a przeciez jest DNA
>>>>> i enzymy ...
>>>> Znaczy się potrzebują więcej mocy obliczeniowej, pamięci i flopów.
>>>> Metody obliczeniowe i biblioteki pozostają te same.
>>> Cos, co sie nadaje do 3 atomow, niekoniecznie sie nadaje do 1000
>>> atomow.
>>> Albo np mozna znacznie przyspieszyc obliczenia ograniczajac sie do
>>> obliczenia wplywu tylko najblizszych atomow, a nie wszystkich ..
>> Jakieś inne szredingery, czy takie, co są superpozycją nadających
>> i nienadających się?
>
> Jakos tak, tylko cos mi chodzi po glowie, ze przy wiekszej ilosci
> atomow to te bliskie wplywaja na orbitale, a te dalsze wplywaja malo
> ... pomijalnie malo.

Jeśli pomijalnie mało, to czy nadal nie można ich pomijać (przy tysiącu)?

>>>> No to napiszą do tego swoje procedury (wywołując przy tym jakieś
>>>> bardziej elementarne liczenie w fortranie). Pisać będą zapewne
>>>> w czymś innym niż fortran -- bo to nieprawda, że tylko ten język
>>>> się do tego nadaje. Prawdą jest to, że gdy tworzono podwaliny
>>>> numeryki, innych języków nie było.
>>> Ja tam ciagle mam wrazenie, ze zespolona macierz najszybciej
>>> odwroci program w Fortranie ...
>> No to macierz odwróci sobie w fortranie, może ze trzy piętra wyżej
>> też, ale samo ustawianie tysiąca atomów będzie już (dajmy na to)
>> w Javie.
>
> A w Javie mozna tak sobie wywolac funkcje biblioteczną Fortranu,
> czy to wymaga malej przerobki ?

Trochę inaczej niż w innych językach, ale da się.

--
Jarek