Atlantis pisze:

>> Jak tylko pojawiły sie pierwsze nagrywalne płyty CD, a producenci
>> zapewniali o stuletniej trwałości danych, to entuzjazm był wilki.
>> Dało się mu ponieść nasze ministerstwo od pieniędzy, któe wydało
>
> A to nie było przypadkiem tak, że oni kopiowali informacje odnośnie
> trwałości tłoczonych płyt CD, zupełnie ignorując fakt, że to nie do
> końca to samo? Tłoczona płyta to faktycznie nośnik bardzo odporny na
> działanie czasu, o ile tylko jest właściwie użytkowana i nie naraża
> się jej na uszkodzenia mechaniczne.

Bardzo możliwe, że czegoś nie doczytali. Ale te pierwsze płyty CDR
(złote) też były niezłe pod tym względem. Dwudziestoletnie są
w dobrym stanie.

> W przypadku płyt z nagrywarki problemem jest organiczny barwnik,
> podatny na biodegradację. Już parę razy widziałem płyty, na których
> pojawiły się jakieś wykwity, wskazujące na kolonię bakterii albo
> grzybów, pożerających dane.

Skaranie boskie z tymi komputerami. Jak nie wirusy, to bakterie albo
grzyby. Wszystko to się czai żeby pożreć dane.

> Dlatego właśnie istnieje spora szansa, że M-DISK faktycznie jest
> trwały - tam dane są zapisywane na warstwie materiału mineralnego,
> nie organicznego.

Niechby chociaż były takie jak drzewiej. Czy to możliwe, żeby aż tak
"udoskonalić" te polimery? Co to właściwie za zajzajer jest na tych
płytach?

--
Jarek