J.F. <j...@p...onet.pl> wrote:
> U?ytkownik "Zenek Kapelinder" napisa? w wiadomo?ci
>
> >Troche nas ruscy pewno zdoili, ale nieduzo.
>
> A jednak w 1990 polki sie zapelnily. To co sie stalo - bo przeciez nie
> import z zachodu.

Najwaznieszy czynnik: oproznino portfele. W latach 1990-1992
ceny wzrosly jakies 20 razy. Puste pulki na duza skale
zaczely sie po 1980 roku: skrocono czas pracy (wolne soboty,
likwiadacja systemu czterobrygadowego w gornictwie) i dodano
po 2000 do pensji (przy sredniej rzedu 3000). W innych
demoludach takiej rzeczy nie bylo i tez nie bylo takich
brakow w sklepach. Komuna zaczela to naprawiac podnoszac
ceny ale robili to powoli.

W 1990 zaczely dzialac dodatkowe czynniki:
- wstrzymano wiekszosc duzych inwestycji centralnych,
po tym nagle sie okazalo ze zamiast braku cementu
i stali mamy ich nadmiar
- przedsiebiorstawa przestaly sie zajmowac dystrybucja
towarow dla pracownikow, zamiast tego towary trafily
na wolny rynek
- po 1982 PRL byl objety sankcjami. Pewnych rzeczy
(szczegolnie w elektronice) nie dalo sie produkowac
bo zachod nie chcial nam sprzedac komponentow
a w kraju (czy w demoludach) nie dalo sie ich zrobic.
Po 1989 sankcje zniesiono...
- firmy prywatne i import zapelnial rozne luki. Przy
tym firmy zachodnie wchodzac na rynek czesto mialy
dumpingowe ceny, pare razy nizsze od cen zachodnich

Okazjonalne braki czegos to byla wlasciwie cecha systemowa.
Dobrze to ilustruje przypadek plaszczy ortalionowych w
latach 50-tych. Na poczatku byla zaplanowano malutka
produkcje. A tymczasem zrobila sie moda, plaszcze
zniknely z sklepow, byla spekulacja i przemyt. Po jakims
czasie przemysl zwiekszyl produkcje, rynek sie nasycil
i cala sprawa sie uspokoila. Podoby mechanizm jak
Raspberry Pi: tworcy ustalili atrakcjyna cene i
niedoszacowli zapotrzebowanie. W komunie dochodzilo
do tego planowanie: biezaca produkcja byla zaplanowana
i trzeba bylo czasu zeby cos zmienic.

--
Waldek Hebisch