W dniu 2021-01-15 o 21:13, Konrad Anikiel pisze:
>> Ale to nie to samo. Biorąc nawet najlepszy instrument elektroniczny,
>> brzmi on całkiem inaczej od prawdziwego fortepianu.
>>
>> Do remizy na chałturę - jak najbardziej, ale w filharmonii to już nie
>> uchodzi, bo nawet najlepsze nagłośnienie nie odda charakteru brzmieniowego.
>>
>> Sam wiele lat grałem na instrumentach elektronicznych i potrafię
>> rozpoznać kilka marek keyboardów z którymi miałem do czynienia (Roland,
>> Yamaha, Korg, Ketron), słuchając tylko ich brzmienia.
>>
>> Co ciekawsze nawet słysząc nowe modele, z którymi jeszcze nie miałem
>> styczności, brzmią bardzo charakterystycznie i każda z ww firm ma swój,
>> niepowtarzalny charakter brzmienia.
>>
>> Tak samo odróżniam czy w danym utworze użyto instrumentów tradycyjnych
>> czy też elektronicznych, a nie jestem jakimś wybitnym muzykiem czy
>> artystą. Ot po prostu grało się po weselach i zabawach.
> Po to napisałem "ja uważam". Dobrze wiem że inni uważają inaczej.

Ale to nie jest kwestia "uważania" czy wiary, lecz obcowania i osłuchania.

> Zresztą te wszystkie instrumenty mają wyjście midi, dźwięk wcale nie musi być
generowany w środku.

Ale nie ma znaczenia czy będzie generowany przez wewnętrzny moduł
brzmieniowy czy zewnętrzny i tak mamy doczynienia tylko z czymś co ma
naśladować oryginał.

>> Poza tym w instrumentach elektronicznych największym wyzwaniem jest
>> odtworzenie typowej reakcji klawiatury i mechanizmu młoteczkowego. Póki
>> co nie ma jeszcze na rynku instrumentu w którym reakcja klawiatury
>> byłaby identyczna z klawiaturą fortepianową.
> A znasz jakiś miarodajny, znormalizowany test? Ile taki klawisz ma parametrów i w
jakich granicach te parametry są uznawane za "fortepianowe", a kiedy są "pianinkowe"?
Bo wiesz, tu jest inżynieria :-)

Obawiam się, że nikt nie jest w stanie określić liczby parametrów, skoro
póki co jeszcze nie udało się idealnie odtworzyć dźwięków instrumentów
akustycznych. Oczywiście każda nowsza generacja instrumentów
elektronicznych brzmi coraz lepiej i coraz bliższa jest ideału, ale i
tak jeszcze daleko do oryginału. Poza tym są jeszcze tak specyficzne
niuanse gry na instrumentach akustycznych, że trudno to nawet zamknąć w
elektronicznym pudełku.

Najbardziej zbliżone do ideału mają instrumenty typu sampler, których
brzmienie uzyskuje się poprzez zarejestrowanie autentycznych dźwięków
zagranych na danym instrumencie akustycznym. Jednak problem polega na
tym, że w zależności od siły uderzenia w instrumentach akustycznych
zmienia się nie tylko poziom dźwięku, ale także i barwa. Dwa uderzenia
nigdy nie generują takiego samego dźwięku. W przypadku instrumentów
elektronicznych wykorzystywana jest jedna próbka dźwięku niezależnie od
użytej dynamiki klawisza.

Instrumenty elektroniczne wyposażane są w dynamikę czyli reagują w
zależności od siły uderzenia oraz systemy mono lub poly afertouch, które
reagują na docisk klawiszy, ale nadal brakuje wielu czynników, które
modelują brzmienie instrumentów akustycznych.

Dla przykładu w fortepianie na barwę ma np. wpływ rezonansu zarówno
obudowa instrumentu jak i rezonans strun, które nie zostały pobudzone.
Aby to wszystko symulować potrzeba zaangażować naprawdę potężne zasoby
nie tylko hardware-owe jak i software-owe instrumentu oraz technologię
zajmującą się analizą dźwięku.

W odróżnieniu od instrumentów akustycznych w których dwa np. uderzenia w
klawisz powodują wygenerowanie niepowtarzalnych różniących się znacznie
od siebie dźwięków, instrumenty elektroniczne generują dokładnie taki
sam dźwięk. Bardzo łatwo to zauważyć, kiedy w instrumencie zawrócimy
komunikaty midi czyli podamy sygnał z MIDI OUT do MIDI IN przy
załączonym trybie LOCAL ON lub w zapisie MIDI (SMF) nałożymy na siebie
dwa dźwięki. Wtedy dźwięki te zaczynają się znosić i powstają takie
charakterystyczne, dziwne  zniekształcenia brzmienia. W przypadku
instrumentów akustycznych jest to w ogóle niemożliwe do uzyskania, nawet
jak zarejestrujemy te dźwięki i w nagraniu nałożymy je na siebie.