On Tue, 2 May 2017 15:23:41 +0200, "HF5BS" <h...@...pl> wrote:
> ułatwia jawna deklaracja w nazwie, np. a=zmienna pojedynczej
precyzji,
> b!=zmienna podwójnej precyzji, c#=zmienna całkowita, d$=zmienna
łańcuchowa.


To można załatwić tzw. węgierską notacją (lpszTitle, cbInput czy
lplphacbFarFarAway).

Ale jest uważane - obecnie - za bardzo szkodliwe. Dlaczego? Gdy np.
masz program w pojedynczej precyzji i chcesz zmienić na podwójną...
musisz zmienić nazwy zmiennym. Podobnie gdy np. jakiś durnowaty
parametr był double, a ma być wskaźnikiem do double to czeka cię
męczenie fParam na pfParam. Jeżeli jeszcze wpadniesz na pomysł ze to
ma być jednak lpfParam to znowu zmieniasz.

A w 90% i tak nie musisz wiedzieć czym to param jest. Na przykład:

param = GetParam()
SetParam(1,param)
SetParam(2,param)

No jest jakieś set/get, ale nie ma potrzeby zamęczać się medytowaniem
czym jest param - int, float, tablica czy plik, jakieś coś, może
obiekt. Nota bene coś takiego jest całkiem poprawnym kodem w
Phytonie...