Użytkownik ACMM-033 napisał:
> Ja się zastanawiam, czy Bracia Rosjanie, to tacy superoszczędni byli,
> czy skąpi, czy biedni, że ich nie było stać na trochę laminatu
> szklanego? Nawet przecież, jakby żywica była, pardon, chujowa, to szkło,
> o ile mnie pamięć nie myli, takie chętne do jarania się, to nie jest...?
> :P A koszt takiej płytki to raczej chyba dość nikły był, w porównaniu z
> ceną reszty, więc trudno mi to zrozumieć... Tym bardziej, ze chyba
> nienajtańszy kineskop firmy Toshiba, jak piszesz...?
>

Po prostu gonili plan i produkowali elementy z byle czego, byle poszło.
Nie dowieźli odpowiednich składników na laminat, to brali co się dało.
Klient łyknął wszystko a potem złote rączki robiły z tego działający
sprzęt. No - palny laminat raczej trudno wymienić ale chodzi mi o
mechanizm. Nie tylko zresztą Rosjanie, czy szerzej ludzie radzieccy się
tym parali :-) Zaprzyjaźniony kolorowy Neptun miał wady chyba w każdym
module. Za żadne skarby świata nie powinien opuścić fabryki a opuścił i
nawet został kupiony, bo w sumie działał a rezygnacja z zakupu oznaczała
wypadnięcie z kolejki. Takie czasy były.
Mój radziecki oscyloskop miał fabryczny kabel sieciowy zrobiony z wężyka
jak do spuszczania wina i wciągniętych do środka jakiś przewodów. Końce
wężyka zostały owinięte i zawiązane nitką. Nie dowieźli? Żaden problem -
pomysłowy pracownik pewnie dostał premię.
Nie jestem pewien, czy sprzęt wojskowy robili z większym poszanowaniem
zasad logiki, techniki, czy czego tam jeszcze. Tenże oscyloskop był
właśnie w wykonaniu "specjalnym", odkupiony od ruskiego z bazy w Legnicy
:-) Według instrukcji serwisowej wykonanie specjalne oznaczało
elektrochemiczny licznik czasu pracy lampy. Cywilna wersja nie miała
tego gadżetu. Wszystkie ukłądy scalone i tranzystory w metalowych
obudowach. Wewnętrzna konstrukcja doprowadzała mnie do rozpaczy. Niby
konstrukcja modułowa ale tor X lampy podłączony bezpośrednio przewodami
do modułu. Przekonałem sie o tym po pokonaniu dziwnego oporu w trakcie
wyciągania modułu. Moduły wychodziły do przodu, więc wymagały odkręcenia
kupy śrubek od pokręteł, zdjęcia panelu czołowego. Żadnej logiki,
ułatwień dla serwisanta za to skomplikowana mechanika. Pasmo przenosenia
1MHz :-)
.
.
.
.
.
>
>> Szmata, denaturat i mocne szorowanie ekranu znacznie
>> poprawiało jakość obrazu. Równie starannie trzeba było czyścić okolice
>
>
> Tylko po dokładnym rozładowaniu napięć! Potrafi skoczyć porządna iskra,
> pół biedy, gdy tylko kopnie. Gorzej, gdy alkohol się zapali.
>
>> iskierników na płytce kineskopu, fokus i wszystko w okolicy wysokiego
>> napięcia. Jednak w tych miejscach nie przy pomocy szmaty ale
>> pędzelkiem, odkurzaczem. Wybrane elementy wymagały starannego
>> usunięcia sadzy i tu trzeba się było przyłożyć przy pomocy pędzelka i
>> denaturatu.
>> Sadza = węgiel = upływność = awarie układu WN, ogniskowania. Porada
>> dotyczy wszystkich TV i monitorów kineskopowych.
>
>
> Tylko nie zawsze da rade dostać się do środka potencjometra i tam zdjąć
> syf...
> Po prostu ostrożnie, alkohol może się zapalić od iskry (od iskry w
> czyszczonym magnetofonie zapaliła mi się kiedyś benzyna, ugasiłem
> sążnistym dmuchnięciem - miałem wyjątkowe szczęście, magnetofon przeżył
> nienaruszony), ekran załatwiam raczej wilgotną szmatką, a spiryt na
> wyłączonym i rozładowanym urządzeniu.

Zgadza się - trzeba ostrożnie ale ja nawet rozbierałem co się dało przed
myciem, niektóre elementy wylutowywałem, więc siłą rzeczy rozładowanie
musiałem zapewnić.