Pan Zbych napisał:

>> Mam przeczucie, że celem było wyważenie otwartych drzwi. Plików
>> skojarzonych z urządzeniem może być wiele, można je wytwarzać
>> (np. pleceniem mknod) w dowolnych ilościac, z dowolnymi nazwami
>> w dowolnych katalogach, nie tylko w /dev. System udev może za
>> każdym razem po podłączeniu kabla tego telefonu tworzyć np. plik
>> /dev/motorola. Podłączenie innego telefonu spowoduje stworzenie
>> pliku /dev/siemens. Specyficzne programy przeznaczone do kontaktu
>> z jakimś konkretnym urządzeniem nie muszą się wiecznie zastanawiać
>> "a co to tym razem podłączono jako /dev/ttyACM0", tylko śledzą swój
>> własny plik.
>
> Celem było po pierwsze stworzenie listy urządzeń "szeregowych" (porty
> rs-232, przejściówki RS-USB, telefony pracujące w klasie cdc/acm), a po
> drugie dodanie do nich opisu (tak żeby użytkownik nie musiał zgadywać
> czy ttyUSB0 to przejściówka RS-USB, czy może telefon). Ideałem byłaby
> biblioteka c (libudev?).

Ideałem (tak żeby użytkownik nie musiał zgadywać czy ttyUSB0 to
przejściówka RS-USB, czy może telefon) byłoby używanie znaczących
nazw dla urządzeń takich jak telefon, a nie korzystanie z nazw
przeznaczonych dla portów (np. ttyUSB). Żeby to osiągnąć, nie trzeba
nawet "grzebać w plikach". Wystarczy, że wrzuci się w trakcie
instalacji kilkulinijkowy plik dostarczony przez producenta urządzenia
do katalogu /etc/udev. Przeszkodą jest tylko to, że producenci urządzeń
tych plików nie dostarczają, tak jak robią to z windowsowymi plikami INF.
Tutaj najbardziej prawdopodobnym wytłumaczeniem stanu rzeczy wydaje
mi się lenistwo.

--
Jarek