W dniu 2015-07-28 o 13:18, ACMM-033 pisze:
>
> Użytkownik "Jarosław Sokołowski" <j...@l...waw.pl> napisał w
> (...)
>> też dość by było powiedzieć, że jest. Szkoła nie jest miejscem,
>> gdzie o rozwiązaniach technicznych należy mówić dokładnie.
>
> Ale nalezy zrobić to uczciwie. Powiedzieć wprost, że jest to
> uproszczenie i ZACHĘCIĆ dzieciaki do dalszych, dokładniejszych
> poszukiwań. Niestety, nasza szkoła za moich czasów jeśli, to raczej
> zmuszała młódź do tego, powodując w tejże wręcz nienawiść do nauki. Ja
> (...)

Się mnię przypomniało.
W końcówce podstawówki (chyba VII klasa, raczej nie VIII) historia dla
mnie (i większości) to był spis dat i zdarzeń oraz nazwisk. Nikt tego
nie lubił, podobnie jak geografii. Wydaje mi się, że dużą "zasługę" w
tym mieli nauczyciele. Poza tym ja zawsze byłem w stronę MaCheFi
(pamiętacie z Młodego Technika?).
W każdym razie historyczka się mocno rozchorowała. Przyszedł nauczyciel
na zastępstwo. Pytanie: co mieliście ostatnio. Odpowiedź, że coś o
jakimś "Chrobrym". Ktoś podał jakieś nazwisko, ktoś inny jakąś datę.
Nauczyciel pyta, dlaczego stało się tak, a nie inaczej. My nie
rozumiemy: no bo tak pisze w podręczniku.
Facet cofnął się troszkę, później doszedł do Mieszka, opowiedział,
dlaczego wziął za żonę Dobrawę, dlaczego wziął chrzest z rąk czeskich, a
nie niemieckich. Wszyscy słuchali z autentycznie otwartymi gębami -
zresztą facet mówił niezwykle ciekawie i anegdotycznie. Później, za
jakiś tydzień, zdarzyło się nawet, że chory kolega, mający parę dni
zwolnienia, specjalnie przyszedł tylko na historię.


--
Pozdrawiam.

Adam