Pan Marek Lewandowski napisał:

>> To nie takie proste, zależy gdzie temperatura powietrza jest mierzona.
>> A i tak przy nagłych zmianach (jak wyżej opisane) trudno będzie wszystko
>> dokładnie oszacować. Dlatego lepiej jest mierzyć temperaturę wody.
>> Chociaż i tu by wypadało znać prędkość przepływu.
>
> Dokładniej wychodzi z różnicy temperatur, niż z temperatury wody bez
> znania przepływu.

Ale pomiar temperatury powietrza łatwiej oszukać, dlatego w praktyce
częściej wybera się mierzenie temperatury rur.

> Ale dlatego nazywa się to podzielnikami kosztów, a nie miernikami
> ciepła:

No i dlatego też jest to bardziej zagadnienie z kategorii "sprawiedliwość
społeczna" niż "miernictwo". Ktoś może na przykład zapytać, dlaczego
lokator narożnego mieszkania za utrzymanie tej samej temperatury musi
płacić więcej od innych? Tu nie ma dobrych i jedynie słusznych rozwiązań.

Weźmy modelowy budynek. Oczywiście nieskończenie długi i nieskończenie
wysoki (choć niekoniecznie umieszczony w próżni). Są w nim dwa rodzaje
mieszkań, oba kwadratowe -- po jednej stronie mają 100m^2, a po drugiej
25m^2. Załóżmy, że wszędzie jest ta sama temperatura. Jak podzielić
koszty? Zwykle bierze się od metra, więc lokator dużego mieszkania
zapłaci cztery razy więcej niż ten z kawalerki. Ale przecież koszt
wyrównania strat ciepła jest tylko dwa razy większy, a nie cztery.

--
Jarek