Pan Piotr Gałka napisał:

> U nas od 15 lat rozliczenie ciepła wygląda mniej więcej tak:
> Każde mieszkanie ma miernik ciepła (nie podzielnik).
> Całe ciepło dostarczone do budynku jest dzielone na pół (dokładnie
> to chyba 45/55).
> Jedną połowę się rozdziela według mierników ciepła, ale z pewnymi
> współczynnikami zależnymi od położenia mieszkania
> (parter/poddasze/narożne/wewnętrzne itd). Oczywiście ci wewnątrz
> płacą więcej za 1GJ swojego licznika niż ci na parterze czy na
> skraju budynku. Drugą połowę płacą wszyscy według m^2 mieszkania
> (tu chyba bez tych współczynników).
> Pamiętam, jak prezes próbował ten system wytłumaczyć na zebraniu
> te 15 lat temu - totalny brak zrozumienia. Ludzie nie mogli zrozumieć
> dlaczego mają cokolwiek płacić jeśli całkowicie zakręcą kaloryfery.

Mnie też jest trudno pojąć dlaczego akurat tak. Nie dlatego, że uważam
że w tym jest za dużo albo za mało socjalizmu. Tylko dlatego, że ktoś
starał się w jednej metodzie zawrzeć dwie skrajności. Z jednej strony
równo od metra podłogi, z drugiej od dżula wydatkowanej energii. Nie
zdziwiłbym się, gdyby proporcja 45:55 i przyjęte współczynniki były
wybrane z drodze głosowania. To by pasowało do całości.

Łatwiej jest osiągnąć "sprawiedliwość społeczną" mierząc po prostu
temperaturę pomieszczeń i biorąc od metra podłogi i tej właśnie
temperatury. Do tego jeszcze detektor otwarcia okien (też może być
termometryczny) -- jak ktoś cały czas grzeje na maksa i wietrzy,
to mu pojechać jakąś aproksymacją wyższej temperatury.

--
Jarek