On 02/02/2011 02:52 PM, Andrzej Jarzabek wrote:
> On Feb 2, 11:06 am, Jędrzej Dudkiewicz<jedrzej.dudkiew...@nospam-
> gmail.com> wrote:
>> On 02/02/2011 08:46 AM, Andrzej Jarzabek wrote:
>>
>>>> __attribute__((packed)), pola struktury nie mogą być przekładane.
>>
>>> To nie jest zdaje się część standardowego języka C, tylko rozszerzenie,
>>> które twórca implementacji dodał dlatego właśnie, że C się do tego
>>> kiepsko nadaje.
>>
>> Możliwe, chociaż wydaje mi się, że akurat o paddingu standard C też nic
>> nie mówi.
>
> Mówi, że może być i ogólniej, że konkretny binarny layout struktury
> jest zależny od implementacji.

W C++ to samo.

>> Więc tak czy inaczej jesteś w krainie konkretnego kompilatora.
>
> A w C++ możesz właśnie nie być.

Jak robisz ręczny, dokładny dostęp pole po polu, to pewnie, że może być.
W C też tak możesz napisać. Ba, w C++ możesz napisać tak, jak jest w C,
i też będzie pięknie.

>> Co to za argument o wołaniu funkcji? W C++ nie
>> musisz wołać?
>
> Nie musisz, znaczy możesz napisać tak, żeby się sama wołała.

Ta funkcja jest wołana w jednym miejscu. Wołanie funkcji w jednym
miejscu uważam za non-issue. To zupełnie inna skala problemu niż ręczne
wołanie odpowiednika destruktora.

>>> Nieprawda. Jeśli np. czytasz wartość tego pola tylko w co 20 pakiecie,
>>> to mniejszy narzut ma konwertowanie przy dostępie.
>>
>> Jeśli czytam przy co 20 pakiecie, to prawdopodobnie znaczy to, że wyszło
>> mi z pierwszego rzutowania, że w danym pakiecie mam dodatkowe dane w
>> innym formacie,
>
> Wyszło powiedzmy tyle, że w danym pakiecie masz jakieś inne pola,
> niekoniecznie w innym formacie.

Jak to jakieś inne pole w niekoniecznie innym formacie? Znaczy mam tę
samą strukturę, tylko z innym polem? To znaczy mam tę samą strukturę,
czy jednak nie?

>> czyli robię kolejne rzutowanie i dopiero wtedy wołam
>> funkcję.
>
> Jakie to proste i wygodne!

A w C++ co zrobisz? To samo. Skoro masz nagle dane, które masz inaczej
interpretować (bo nie wierzę, że jednak masz tę samą strukturę z innymi
polami - w głowie mi się taka mutacja nie mieści), to musisz ustalić,
jako co masz interpretować. Bierzesz bajt/zmienną identyfikującą dane w
binarnym buforze, wybierasz odpowiednią klasę i karmisz ją buforem.

>> Możemy się tak licytować do śmierci, bo nie działamy na
>> konkretnym przykładzie.
>
> Przykład jest wystarczająco konkretny. W C++ w każdej takiej sytuacji
> możesz stworzyć klase opakowującą bez żadnych narzutów, a decyzje o
> tym, kiedy konwetować, czy za każdym dostępie, czy na miejscu, czy
> trzymać wynik zcache'owany osobno zostawić implementacji.

No i to jest dokładnie to, co napisałem wcześniej. W C++ masz wszystko
ładnie zapakowane, ale zwykle w opakowaniu siedzi jakiś syf.

Może tak: ja uważam, że grzebanie się w bajtach i w bitach to jest
grzebanie w gnoju i niezależnie od tego, czy robisz to w kombinezonie
czy w kąpielówkach, pozostanie to grzebaniem w gnoju. Sprawę należy
załatwić szybko, powstały kod hermetycznie zamknąć w jakiejś klasie i o
całości zapomnieć. Dlatego uważam, że rzutowanie wskaźnika na bufor na
wskaźnik na strukturę jest równie dobrym rozwiązaniem jak każde inne. O
ile nie jest to powszechna technika.

JD