> 30 prac rocznie to jedna publikacja co 12 dni. Albo to będzie seria
> autoplagiatów, albo sztuczne rozbijanie tematu na serial mydlany, albo
> wysyłanie tego samego do różnych redakcji, albo udział jest... 3%.

Znowu z uporem maniaka mówię, że w normalnym zespole badawczym każdy
pisze ten fragment tekstu publikacji, za który odpowiada. W ten sposób
można napisać artykuł w kilka dni, pod warunkiem sprawnej pracy całego
zespołu.

Nie widzę też problemu, żeby napisać artykuł samodzielnie w kilka dni
więcej. Oczywiście mówię o pisaniu - czyli mamy wszystko obrobione,
policzone, zestawione, porobione rysuneczki, w głowie zarys o czym po
kolei pisać.

Przy czym mówię o sytuacji, kiedy ktoś jest w stanie się tym zająć kilka
godzin dziennie poza innymi obowiązkami. Bo jeśli ktoś chce być w pracy
4 godziny na dzień, z czego 3.5 godziny zejdzie mu na dydaktykę i
biurokrację, to faktycznie może narzekać, że "się nie da".

Zdarza się, że ktoś pisze jeden artykuł dwa miesiące ze słownikiem w
ręku, ale to jest kolejna patologia.

> Owszem, da się np. mieć unikalną aparaturę i badać na niej po kolei
> wszystkie związki organiczne... Każda kolejna próbka... to ARTYKUŁ.
> Czyli dwa dni badań, dzień ma copy paste... takiego śmiecia da się i 100
> rocznie.

No to chyba tylko w krystalografii... Przy czym te związki chyba ktoś
jeszcze musi wysyntetyzować, a sam pomiar to pryszcz. Więc trochę tej
roboty w sumie jest.

L.