Luke napisał:

> Wracając do tematu z gałęzi o publikacjach naukowych, trzeba by chyba
> jeszcze zwrócić uwagę, że siła funkcji hashujących maleje z czasem.
>
> To znaczy jeśli podpiszę kwalifikowanym podpisem ze znacznikiem czasu
> dokument poprzez podpisanie jego SHA1, może się okazać, że za jakieś
> 5-10 lat powstanie metoda generowania kolizji tego SHA1.
>
> I nagle będzie istniało 20 wersji wynalazku z taką samą sumą SHA1.
>
> I nikt nie udowodni, która istniała w momencie złożenia podpisu :)

To jest właśnie *nieprawdą*, na której zasadza się całe nieporozuminie.

Da się wygenerować kolizję (dzisiaj dla MD5, za 5-10 lat może dla SHA1),
ale nie ma się przy tym pełni swobody twórczej. W praktyce wygląda to
tak, że zamiast programu o znanym hashu można komuś brzydko podłożyć
inny, który robi zgoła co innego, może bardzo brzydkiego. Mogę stworzyć
krótki plik tekstowy o treści dajmy na to "Ala ma kota" i wygenerować
jego skrót MD5 (czy SHA). Tu też ktoś może dopasować do mojego hasha
swój plik. Nikt jednak nie uwierzy w to, że było odwrotnie. To znaczy,
że to ja szukałem pliku, który będzie pasował skrótem do jego łamańca,
i że tak się szczęśliwie złożyło, że pasuje akurat tekst "Ala ma kota".

> A zatem chyba najlepszy jest jednak notariusz potwierdzający pełen tekst.

Jeśli to będzie dajmy na to dowód twierdzenia matematycznego liczący
wiele tysięcy stron (panie, do czego to doszło, żeby takie dowody robić!),
będzie to dość upierdliwe, że tak się wyrażę.

Z poświadczeniami notarialnymi jest podobnie jak z hashami. Łatwo zrobić
mały przekręt z podrobieniem kwita aktu własności domu, jeśli to komu
potrzebne dajmy na to do zawarcia umowy na wywóz śmieci. Ktoś rzuci okiem
na ksero odpisu i dalej nie będzie drążył. W grubszych sprawach można
zbadać rejestry, tak jak bada się strukturę plików wskazanych jako źródła
hasha.

> A może można np. zdeponować dokument w bankowym sejfie? I bank będzie
> zaświadczał, że zawartości skrytki od tamtej pory nikt nie podmienił?

Notariusze też przechowywali dokumenty i zaświadczali o tym. Z tym że
ten świat odchodzi w przeszłość. Kiedyś notariusz był usługodawcą takim
jak szewc czy krawiec, ludzie przychodzili do kancelarii z różnymi
sprawami, z różnymi pomysłami. Dzisiaj "formę notarialną" nadaje się
niemal wyłącznie w tych sytuacjach, gdy wprost wymaga tego ustawa.

Jarek

--
Założył garnitur w prążki,
Zegarek ma od Cartiera,
Skarpetki zaś na podwiązki --
Tak się notariusz ubiera!