Pan slawek napisał:

>> Poradzę sobie z takimi. Oczywiście przed sądem -- bo w Usenecie
>> wiadomo, że są ludzie, do których nic nie dociera.
>
> Może tak. Może nie.
>
> Problemem jest: "jak MD5 funkcjonuje w prawie".
>
> Z tego co wiem... nijak.

I to jest wiedza rzetelna. Funkcjonuje nijak, tak jak nijak w prawie
ma się choćby fotografia. Nie ma rozporządzenia ministra sprwaiedliwości
w sprawie matriału fotograficznego wykorzystywanego jako dowód procesowy.
Gdy pojawiła fotografia cyfrowa, nie pisano specjalnych okólników dla
sędziów, by wiedzieli jak się za to zabrać.


-- Udowodnij mi, że ten dom stał tu w zeszłym roku.

-- Przecież widać, że ma ślady po kulach z Powstania, stoi tu od stu lat.

-- Ale udowodnij!

-- O, zobacz, akurat robiłem mu dwa lata temu zdjęcie smartfonem. Telefon
wciąż synchronizuje czas z siecią, więc data jest prawdziwa. Zresztą taka
sama, jaką podaje serwer, na którym zdjęcie od razu umieściłem.

-- To może być fałszywka.

-- Jak to fałszyfka?!

-- No, zdjęcie zrobione photoshopem.

-- Ale ten dom stoi, można go dotknąć! Jest taki sam, jak na zdjęciu.

-- Mógł być zbudowany w zeszłym tygodniu -- tak, żeby pasował do zdjęcia.


Tak mniej więcej wygląda rozmowa z usenetowymi ludźmi, o których wpomniałem.
Gdyby tacy zeszli na ziemie i zobaczyli z bliska jak wygląda prawdziwe
życie, to by wiedzieli, że "może tak, może tak" nie musi oznaczać dwóch
równie prawdopodobnych sytuacji.

> Z trzeciej strony: megawychodek i na drzwiach ma wydrapane
> wszystkie możliwe MD5...

Wszystkie może nie, ale warto wyryć ze dwadzieścia. Niech usenetowy
mądrala się trochę pomęczy przy próbie podszycia się pod kwit z pralni.
A sędziemu się powie, że jeden z tych dwudziestu szeregów znaczków pasuje
do mojej powieści. Zrozumie.

--
Jarek