Ghost wrote:

>
> Użytkownik "Jerry1111" <j...@w...pl.pl.wp> napisał
> w wiadomości news:hn042l$v7t$1@news.onet.pl...
>> On 07/03/2010 11:43, J.F. wrote:
>>> Przetwarzanie algorytmiczne jest z reguly sekwencyjne, i to sie szybko
>>> nie zmieni.
>>
>> Ale sekwencyjnosc i asynchronicznosc to zupelnie rozne sprawy - a mam
>> wrazenie ze w tym watku zostalo to troche pomieszane.
>>
>> Zrobienie procka asynchronicznego powinno byc mozliwe, moze sie da zrobic
>> to tak ze kazdy blok generuje sygnaly 'busy/finished' (zeby uniknac
>> hazardu) przy zaczeciu/skonczeniu kazdej operacji?
>
> Inaczej nie ma szans - ale korzysci z takiej architektury obawiam sie, ze
> zostana zjedzone przez komplikacje i niewiele na koncu uzyskamy, a nawet
> troche stracimy. Np. wspomniana juz mozliwosc ograniczenia czestotliwosci
> zegara w razie zbyt wysokiej temperatury, oczywiscie mozna to protezowac,
> ale lawinowo wzrosnie stopien komplikacji .

Nie dla siurpryzy najszybsze magistrale/procesory są robione synchronicznie.
Oprócz oczywistości w bardziej skomplikowanym kompilacie (choć w sumie nie
dużo większej niż dla procesorów równoległych) również w maszynach
asynchronicznych potrzebujesz w końcu semaforowania, by przekazać
następującej części maszyny, że dane wejściowe są ważne. Oprócz tego
decyzja, czy dany element procesora może zostać wykorzystany do obróbki
następnej instrukcji zależy od tego, czy już przetworzył poprzednie dane.
Dla systemów synchronicznych jest to łatwe, bo wiadomo z góry ile taktów
kosztuje dana instrukcja. Dla asynchronicznych tego nie stwierdzisz tak
łatwo. Trzeba dodać rezerwę na racing conditions. Wystarczy, że temperatura
czipa będzie nierównomierna i już sypią się problemy (i programy). Da się to
zrobić dla systemów pracujących stosunkowo wolno, ale wchodząc w GHz masz
poważne z tym problemy.
Tak na serio, to uważam za możliwe, i może nawet warte zastosowania maszyn
asynchronicznych do wykonywania specyficznych operacji. Na przykład używałem
kiedyś (1984 rok) asynchronicznego multiplikatora zmiennoprzecinkowego,bo
był wybitnie szybszy od koprocesora numerycznego, ale zajmował dużą płytkę
(wraz z obwodem wejściowym, dwoma równoległymi ADC, układem logarytmującym i
filtrem). Płytkę robił kumpel jako pracę dyplomową. Reszta była
synchroniczna (na MC68000) z taktem 16MHz. Ale mnożenie 24.8x24.8 z
normalizacją do 16.16 zajmowało jeden takt. Po prostu pobierałem 32 bity z
obszaru pamięci i gotowe.

Waldek