> Wg mnie dużo wygodniej programować układy już po lutowaniu - po co robić
> sobie dodatkową pracę (z wyjmowaniem układów z lasek/tacek, wkładaniem
> do programatora, przekładaniem spowrotem).

Otóż to! Kiedyś robiłem na płytce złącze do programowania - ostatnio
w ogóle rezygnuję z niego, tylko wyprowadzam ścieżki na krawędź płytki
i całą płytkę wkładam w gniazdo takie, jak kiedyś do kart ISA (zawsze
to te parę goldpinów mniej :).


> Najlepiej programowanie
> połączyć z fazą testowania urządzenia (przed zaprogramowaniem jakieśtam
> pomiary poboru prądu, napięć, potem programowanie, dalsze testy
> wspomagane prockiem a na koniec zaprogramowanie softu "bojowego").
>
Albo w sofcie "bojowym" dać tryb serwisowy do pierwszych testów,
kalibracji etc. Nie trzeba programować parę razy, pilnować
zabezpieczeń - programujemy raz, weryfikujemy, zabezpieczamy
i koniec.

Pozdrowienia,
MKi