RoMan Mandziejewicz wrote:

> Tobie się wydaje, że to takie proste... ZAWSZE transformator
> wielouzwojeniowy, który pracuje w takim głupim reżimie, będzie większy
> niż normalny. Uzwojenia wtórne musisz liczyć tak, żeby wytrzymały
> określone przez Ciebie obciążenie. Jedynie uzwojenie pierwotne liczysz
> na moc rzeczywistą. W efekcie - zależnie od ilości napięć - może wyjść
> rzeczywiście niezły potwór :(

Nie Roman, ja wiem, że uzwojenia się mają zmieścić, a typowa nawijarka
do toroidów też ma swój rozmiar bębna i poniżej pewnego przekroju okna
fizycznie nie zejdziesz. Ale transformator nie będzie od tego miał 6x
większego rdzenia, a na taki się upierał projektant. Poza tym
potrzebowałem aż 5 sztuk, mógł wziąć drut ze szpuli i ręcznie nawinąć.
Tylko to trzeba chcieć.

> Podobne guano masz przy szerokim zakresie napięć zasilania - liczbę
> zwojów pierwotnego dobierasz na indukcję przy napięciu maksymalnym,
> przekrój na prąd przy minimalnym. A po wtórnej masz bagno. Dlatego jak
> klient potrzebuje zasilacza uniwersalnego większej mocy, to od razu
> mówię: PFC. I wtedy masz 390V DC ?10V i nie ma kombinowania z
> transformatorem. Dla trójfazowego 700V DC i małe kondensatory - da się
> użyć foliowych.

Dokładnie tak robię, przy czym daję 600V na jednej fazie. Wystarcza
50uF/900V, ale on mały nie jest. Ale gdybym miał do dyspozycji trzy fazy
i średnią potrzebę przejmowania się współczynnikiem mocy, to chyba bym
się skusił na konstrukcję zero-cap. Zainspirowała mnie ta rozmowa do
czegoś, dajcie pomyśleć. ;-)

> Buhaha! Nawet nie wiesz, co przeżywają niektórzy klienci.

No dobra, mnie nie spotkało, ale Ty robiłeś za interfejs. :-)

> Połącz w trójkąt - zero Cię nie będzie interesowało.

Ale w trójkącie nie będzie mi działało przy zaniku dwóch faz, a musi.:-)
Tak, mam popieprzone wymagania, wiem. Takie selawi, my tym misiem
otwieramy oczy niedowiarkom.

Pozdrawiam, Piotr