Grzegorz Kurczyk pisze:

> To jest że tak powiem "refleksodyna" :-) czyli też odmiana skróconej
> superheterodyny. Stopień przemiany jak w typowej tranzystorowej
> superheterodynie, a wzmacniacz p.cz. robi przy okazji jako wzmacniacz
> napięciowy m.cz.

Nie zwróciłem uwagi na ten drobny niuans z przemianą częstotliwości.
Powyższą konstrukcję zwyczajnie zapamiętałem. Ten rocznik RA akurat mam
w mojej domowej biblioteczce i przejrzałem go kilka razy. Zapadła mi w
pamięci informacja o dość dobrej czułości (i selektywności) pomimo braku
anteny zewnętrznej i stosunkowo niewielkich rozmiarach pręta
ferrytowego. Wszystko to ledwie na trzech tranzystorach germanowych.
Czyli jednak się dało. ;)

Z drugiej strony na przykład wspomniany rosyjski turystyczny "Artek":
http://images37.fotosik.pl/236/b13dc16fac7ed5ca.jpg
Tranzystorów nieco więcej (w tym większość to charakterystyczne
radzieckie "witaminki" ;P), bezpośrednie wzmocnienie i widoczna na
pierwszy rzut oka oszczędność na elementach indukcyjnych. Wieczorami
nawet łapie trochę zagranicznych stacji na średnich. Przez całą dobę da
się słuchać Warszawy I na długich. Jednak jakość już taka sobie.

To tak odnośnie porównywania konstrukcji amatorskich i fabrycznych. Te
pierwsze również mogły być "niczego sobie". ;)