Dnia Sun, 14 Oct 2012 00:18:59 +0200, bartekltg napisal:

> W dniu 2012-10-13 20:06, Edek Pienkowski pisze:
>> Dnia Sat, 13 Oct 2012 10:50:01 -0700, kenobi napisal:
>>
>>>>
>>>> No to już brzmi fajnie. A co to było to C, która wartość to ma być?
>>>>
>>>> Poza tym, czy swapów nie miało być jak najmniej?
>>>>
>>>>
>>> C to dowolna wartosc z tablicy najlepiej gdyby to byla taka ktora podzieli
>>> tablice na dwa zblizone wielkoscia kawalki, mozna wylosowac dowolna np ze
>>> srodka przedzialu, wazne tylko by nie miec wielkiego pecha w wielce
>>> dlugiej serii - bo wtedy stos sie wywali - ale taki pech jest malo
>>> prawdopodobny
>>
>> Dowolna, czy się ją jakoś wybiera? Nie można robiąc te swapy na lewo
>> i prawo policzyć sobie średniej przy okazji?
>
>
> Oj, to wyższa filozofia;)
>
> Można wybierać z prawej, z lewej, ze środka,
> losowy element, medianę z końców i środka...
> Jak ktoś chce, może zawsze brać element 7
> (o ile tablica odpowiednio duża).
>
>
> BTW, algorytm dzielenia proponowany przez fira nie jest najlepszy.
> Raczej się robi to w ten sposób, że jedzie od początku w górę
> jednym indeksem, aż napotka się element za duży. Potem od końca
> w dół drugim indeksem, aż napotka się element za mały
> (mniejszy od elementu dzielącego). następnie zamienia się
> te elementy i wszytko powtarza, póki się indeksy nie spotkają.
>
> Do testów (i by sprawdzić, ile pamiętam, zajmuję się zupelnie
> innymi rzeczami) machnąłęm coś takiego:
>
> void qsort(int * tabl,int first, int last)
> {
> if (last-first>1)
> {
> int piv = tabl[first];//element dzielący
> int i=first; //elementow first i last+1
> int j=last+1; //nigdy nie dotkniemy
> do
> {
> do i++; while ((i<=last)&&(tabl[i]<piv));
> do j--; while (tabl[j]>piv); // fajne*)
> if (i<j) {std::swap(tabl[i],tabl[j])}
> }while (i<j);
>
> tabl[first]=tabl[j];
> tabl[j]=piv;
>
> qsort_insert(tabl, first, j-1);
> qsort_insert(tabl, j+1, last);
> }
> }
>
> Dzieki temu odpada jakaś polowa zapisów. W jednym ruchu swapa
> _dwa_ elementy lądują po odpowiednich stronach podziału.
>
> *) nie musimy sprawdzać zakresu, bo tab[first] go trzyma.
> podobnie, jeśli nasza tablica jest podtablicą taką, że
> tab[first-1] jest mniejsze, a tab[last+1] wieksze od kazdego
> elementu naszej tablicy, nie musimy tego sprawdzać.
> Zerknąłem do stla. Tam z tego korzystają i mają osobne
> procedury dla prawego kranca, lewego, i podtablicy wewnetrz.

Mi raczej chodziło o generalnie możliwość policzenia
średniej z dowolnych obiektów mających "strict weak ordering".
I fir przestał mnie uczyć quick-sorta :)

Trochę za późno dla mnie na czytanie kodu, może jutro ;)

--
Edek