Pan PiotRek wystukał:

>>> Natomiast jeżeli chodzi o telegramy, to miało to uzasadnienie,
>>> bo ich treść często była przekazywana przez telefon.
>>
>> Przecież w takiej sytuacji można (i trzeba) przeliterować.
>
> No i może właśnie o to chodziło, żeby wyeliminować sytuacje,
> że klient zapłacił za telegram pięciowyrazowy (gdzie każdy wyraz
> składał się np. z dziesięciu liter), a jego przeliterowanie
> zajmowało 5*10=50 słów pasma. ;-)

Przecież oficjalnie telegram to był przekaz *telegraficzny*.

>> O telegramach, to krążyły opowieści, jak to Polacy słali je
>> z zagranicy łącząc po pięć słów do kupy. Bo płaciło się od słowa.
>
> O, dobre! Nie słyszałem o takich praktykach, ale wcale bym się
> nie zdziwił, gdyby to była prawda. :-)))

Myślę, że była. Jeśli nie po pięć, to przynajnmiej po dwa krótsze.
W niektórych opowieściach pojawiał się telegrafista władający
polskim, który słowa napowrót dzielił, ale wstawiając przerwy
w miejscach zgoła różnych niż były pierwotnie.

Jarek

--
Na stacji Chandra Unyńska
Gdzieś w mordobijskim powiecie,
Telegrafista Piotr Płaksin
Nie umiał grać na klarnecie.