Sempiterna napisała:

> Nawet, jak się linię jakąś autobusową zmienia (przykładowe 520 w
> Warszawie, Żoliborz mocno narzeka na to *1), to po cichu, przemknie
> gdzieś na dwa dni przed tematem lakoniczna informacja gdzieś w
> późnowieczornym Kurierze, raz podana, a jakże, więcej nie można...
> Jeszcze ludzie protestować będą i do zmiany nie dopuszczą... A tak
> metodą faktów dokonanych...

Zmiana przebiegu linii autobusowych, to trochę co innego. To są zawsze
pojedyncze indywidualne przypadki. Jak się w Warszawie kończyła numeracja
telefoniczna i postanowiono do sześciu cyfr dodać jeszcze jedną, to można
to było zrobić z głową i dać każdemu taką samą. A dopiero tym nowym dawać
inną. Ale to by było zbyt proste, więc dodawano po uważaniu 6, 7 lub 8.

>> Nie czytał pan ogłoszenia w "Bohemii" i "Tagblacie", że zginął
>> mi rasowy pinczer? Jak to, nie czytał pan ogłoszenia swojego
>> przełożonego? Udali się ci młodzi oficerowie! A gdzie dyscyplina?
>> Pułkownik posyła do gazety ogłoszenie, a porucznik nie czyta go!
>
> Otóż właśnie, takie magiczne myślenie coniektórych... Masz obywatelu
> sobie Internet założyć i telewizor mieć/kupić, bo a nuż za 10 lat
> dzięki temu nie przegapisz informacji o zmianie trasy autobusu 399...
> (nieważne, że ta zmiana jest kosmetyczna i utrudni dojście do
> przystanku może o jedną minutę) Przecież słupy ogłoszeniowe, okna
> w pojazdach są do reklam, co, nie wiedzieliście Obywatelu?

To nie jest myślenie magiczne, tylko ogólnowojskowe. Charakterystyczne
nie tylko dla CK pułkowników, ale dla wszystkich wicepierdołów, którzy
czują na sobie brzemię odpowiedzialności za losy całego świata. Jak się
chce na przykład kogoś uznać sądownie za zmarłego, to trzeba zgodnie
z procedurą dać do prasy ogłoszenie wzywające do stawienia się. No bo
jak ktoś dwadzieścia lat temu wyszedł z domu i dotychczas nie powrócił,
to napewno czas swój poświęca studiowaniu ogłoszeń drobnych.
Jak przeczyta, to się stawi. A jak nie czyta, to z pewnością nie żyje.

--
Jarek