W dniu 2017-07-13 o 01:16, sundayman pisze:

> Znaczy, że jeżeli mimo mimo tyrania po kilkanaście godzin dziennie,
> codziennie (tak, piszę to z pracy godz. 01.10), i płacenia nieraz
> podatków w kwotach pięciocyfrowych, mam nie wyremontowanego od lat
> mieszkania, bo jakimś cudem nie stać mnie na bezproblemowe wydanie
> kilkudziesięciu tys. zł. na to. I nie o mnie nawet tutaj najbardziej
> chodzi, że mieszkam nie tak jak bym chciał, bo ja w domu jestem krótko.
> Wracam w nocy, śpię, wstaję i wychodzę. Tylko żony mi żal, bo zasługuje
> na lepszy dom.
>
Skąd ja to znam.
Codziennie jestem 11..12h w pracy. W soboty (prawie wszystkie) - luzik -
tylko 5h :).
Rekord wracania to jak już ptaszki śpiewały bo był świt. Na szczęście to
się zdarza góra kilka razy w roku :)

Denerwuje mnie jak ktoś wszystkich pracodawców wrzuca do wora krwiopijcy.
Rok 2005. Mamy 2 pracowników, którzy montują nasze urządzenia (mamy
półautomat i piec rozpływowy). Postanawiamy przejść na produkcję
kontraktową. Zamawiamy zmontowane płytki i wychodzą nam taniej niż nasz
montaż (z uwzględnieniem wydatków na pracowników).
Zwalniamy któregoś? Nie, bo nie mamy sumienia, choć pracy wtedy mieliśmy
dla nich tylko na kilka godzin dziennie (zmontowane płytki to trzeba
tylko program wrzucić, włożyć w obudowę i sprawdzić). Obaj nadal są u nas.

Wcześniej, jak mieliśmy jednego z nich i szukaliśmy drugiego trafiliśmy
na strasznego obiboka. Jak go zwolniliśmy to on do sądu.
W sądzie:
- Czy to prawda, że notorycznie spóźniał się pan do pracy nawet o 2h?
- Tak.
- Czy to prawda, że przez pana to zlecenie nie zostało wykonane?
- Tak.
- Czy to prawda.... - już nie wiem co więcej bo to się działo u nas w
firmie w Pile, a ja jestem w Gdańsku i nie byłem na tej rozprawie.
- Tak.
- Co pan chce?
- Odszkodowanie.

Sąd go wyśmiał, ale sąd to zawsze stres i pozostaje niechęć do obiboków.
P.G.