W dniu 27.01.2020 o 16:32, RoMan Mandziejewicz pisze:
> Hello Paweł,
>
> Monday, January 27, 2020, 4:14:10 PM, you wrote:
>
>>> Ja wiem że żyje się lepiej niż za komuny ale to nie powód żeby nie
>>> zauważyć że mogło by się żyć jeszcze lepiej. Zresztą może przesadzam z
>>> tym że żyje się lepiej, bo jak donosi NIK właśnie pobiliśmy rekord
>>> umieralności, edukacja leży, w telewizji propaganda gorsza niż za starej
>>> komuny, zdrowsi też nie jesteśmy, żarcie to kompletna porażka
>> Co do edukacji i propagandy pełna zgoda, ale w kwestii "żarcia" to
>> pojechałeś po bandzie aż iskrami posypało. Z analizą żywności mam
>> zawodowo związek (łatwo sprawdzić jaki) od wielu lat, nie ulega cienia
>> wątpliwości że jakość żywności poprawiła się kolosalnie (!) od czasów
>> komuny.
>
> Nie mam pojęcia, o jakiej żywności myślisz ale jeśli chodzi o mięso i wędliny,
> to ilość pompowanej w nie wody i żeli jest zastraszająca. Jak widzę
> etykietę z zawartością boczku w boczku 64% to nawet nie myślę o
> kupnie. Gorzej, gdy już normalnego boczku wędzonego nie ma gdzie
> kupić.

Nikt nie każe Ci kupować szynki za 7.50, a z zakupem lepszej nie ma
problemu. Przynajmniej we Wrocławiu.

> Za komuny receptury wędlin były ścisłe a za fałszowanie szło się
> siedzieć. Prywatne zakłady konkurowały z państwowymi JAKOŚCIĄ.

Teoretycznie. Na przedmiocie "Chemiczne i instrumentalne metody analizy
żywności" (nie ja wymyśliłem tą nazwę) robiliśmy wtedy oznaczenia
azotynów (dziś azotanów III) w wyrobach mięsnych. Czasem zawartość
mieściła się w normach, czasem były kilkukrotne przekroczenia. Po
zmianie systemu zrobiło się ciekawie: azotynów zwykle nie było, ale jak
się już trafiły, to przekroczenie było kilkudziesięciokrotne
(odświeżanie zzieleniałego mięsa). Po kilku latach wszystkie analizy
wychodziły tak samo: zero. I musiałem opracować nowe ćwiczenie, bo
zrobiło się nudno.
A jakbyś popatrzył na wyniki oznaczeń mykotoksyn w keczupie... to
dopiero była zabawa (nie odrzucano zgniłych pomidorów). Dziś
przekroczenia się nie zdarzają. Znowu nuda.

> Ja pamiętam polędwicę sopocką jako wędlinę wędzoną na zimno, która
> kroiło się na cieniutkie plasterki, o pięknym, tęczowo lśniącym
> przekroju.

Młody byłeś... ja też.
:-)

P.P.