Nie wiem, czym kierował się dyskutant Przemol, publikując swoją dramatyczną
enuncjację o "padnięciu",
kupionego na jesieni - chyba zeszłej, alternatora. Pewnie jednak chęcią pełnego
zgłębienia tajników
działania regulatora napięcia i jego zabezpieczeń, gdyż o samej awarii jest tylko
pierwsze, krótkie zdanie.

Moja bardziej szczegółowa wiedza o regulatorach kończy się na epoce prądnicy Fiata
126p - alternator to też
prądnica. Był tam po prostu elektromagnes i doginając odpowiednie blaszki, można było
dość precyzyjnie
wyregulować napięcie. Dziś to są zapewne zalane żywicą kostki i tu przypomina mi się
wierszyk dla dzieci,
który pozwolę sobie przytoczyć: ...pękła szyna. A czy szynę można skleić? Takie
rzeczy się wymienia, bo są już
do wyrzucenia...

Wracając zaś do samej awarii i kierując się tzw. zdrowym rozsądkiem podać można
następujące warianty (zakładam,
że pasek klinowy i łożyska są w porządku i alternator się obraca), niekoniecznie
znajdujące winowajcę
w samym regulatorze:

- napięcie alternatora może wzrastać w sposób nieograniczony: efekt to przepalone
żarówki i bezpieczniki,
zagotowany akumulator - myślę, że nawet uszkodzony regulator uniemożliwi ten
wariant...
- napięcie jest bliskie zeru: szczotki lub przerwa w uzwojeniu wirnika - w starszych
autach tzw. "kontrolka
ładowania" świeciłaby się pełnym blaskiem, w nowszych pewnie też...
- jest jakieś napięcie, ale za małe (w starszych autach tzw. "kontrolka ładowania"
świeciłaby się "byle jak"
lub ulegała całkowitemu zgaszeniu, w nowych - nie wiem): szczotki lub przerwa w
którymś z uzwojeń stojana,
ewentualnie jedna z diod (diód?) - jest ich zdaje się sześć, więc wszystkie chyba
nie "padły".

Ostatnio 2 razy "padł" mi alternator - wymieniono uzwojenie stojana, po roku padł
ponownie - wymieniono na inny.
Próbowałem się czegoś bliższego dowiedzieć - bez efektów. Za drugim razem pamiętam,
że gasła "kontrolka ładowania"
- czyli jakieś dość duże napięcie było, ale mimo wszystko za małe...