Atlantis pisze:

>> Karta telemetryczna chyba (poprawcie) coś koło dychy na miesiąc
>> wychodzi. Można kombinować taniej, ale funkcjonalność się zmniejszy,
>
> A można kupić jedną taką kartę, na prywatną osobę, nie mając firmy?
> Są jakieś analogiczne rozwiązania pre-paid?

Kiedyś Plus miał prepaid o nazwie "Simdata". Znamienny tym, że GPRS
i SMS-y były w nim tanie, a rozmowy drogie. Odwrotnie niż w bliźniaczym
prepaidzie "Simplus" (nie pamiętam, czy w nim w ogóle mógł być GPRS).

Przy pakietach SMS można zrozumieć i jakoś tłumaczyć skłonność operatorów
do pewnych ograniczeń regulaminowych. Jeśli SMS kosztuje, dajmy na to,
20 groszy, a miesięczny pakiet bez limitu -- dychę, to można uznać, że
"bez limitu" oznacza "do urwania kciuka", a nie jeden SMS na sekundę
w celu realizacji protokołu TCP/IP over SMS. Ale jeśli płacę za pakiet
"dostęp do internetu, ileś MB", to już operator nie może mi stawiać
warunków na przykład takich, że mogę sobie zaglądać na wszystkie strony,
ale nie te z gołymi babami, portu 119 mam nie tykać, bo podejrzany,
szyfrować też mi nie wolno, osobliwie na porcie 22, bo nie wiadomo,
czy ja w ten sposób nie przesyłam danych z pomiaru stanu wód w Miedonii
na Odrze z ostatniej doby (zamiast dyktowć je przez telefon i dać zarobić
operatorowi na połączeniu głosowym). Jeśli więc (jako konsument) będę
potrzebował tzw. małej mobilnej łączności z internetem, to poszukam
takiego prepaida lub abonamentu, który da mi to najtaniej. I w nosie
będę miał wyobrażenia autorów regulaminów na temat tego, co to jest
"internet" i co to jest "telemetria".

Przy okazji historyjka o tym, skąd się wzięła ta głupia nazwa "karta
telemetryczna". Dawno dawno temu, jakeśmy robili system telemetryczny
korzystający z SMS, jeden z pierwszych takich na świecie (tak, między
innymi na *tych* modułach, ale to w końcowej fazie), to ludzie używali
telefonów komórkowych głównie do gadania, a transmisji danych w ogóle
w GSM nie było, poza dzwonioną 9600kbps rozliczaną czasowo. Tłumaczyłem
jednemu z operatorów, że dobrze zrobi, jeśli pójdzie na rękę takim
dziwnym klientom i da ofertę z jakimś ryczałtem za SMS, które przecież
operatora i tak nic nie kosztują. Długo trzeba było tłumaczyć, zwłaszcza
że na rozmowy przysyłali ludzi od marketingu, którym często padające
słowo "telemetria" nic nie mówiło. No ale przyswoili, choć pewnie bez
zrozumienia -- i tak to w pierwszej ofercie nazwali. A później inni
skopiowali.

Nazwa karty, to jedno, a zapisy w regulaminach (cytowane tu już przez
kogoś), to drugie. Jeśli "Abonent zobowiązuje się do: [...] nieużywania
Karty SIM/USIM w rozwiązaniach telemetrycznych", to i tak może używać
karty w korporacyjnych sieciach taksówkowych, rozproszonych systemach
rezerwacji i sprzedaży biletów, do realizacji płatności i fakturowania
-- bo to wszystko *nie* są "rozwiązania telemetryczne".

--
Jarek