W dniu 2012-03-23 15:16, Andrzej Jarzabek pisze:
>>> Na przykład - zakładając, że badania by wykazały sensownośc takiego
>>> czegoś - tworzyło by sie odpowiednie kategorie dla produktów, gdzie
>>> np. ludzkie życie i zdrowie może być narażone przez błędy w
>>> oprogramowaniu. I jeśli, powiedzmy, producent samochodów chciałby
>>> wstawić komputer między pedały lub kierownicę a mechanikę sterującą
>>> pojazdem, to to oprogramowanie należałoby do tej kategorii. Wiązałoby
>>> się to, przykładowo, z tym, że połowa programistów musi mieć
>>> uprawnienia, że kod napisany przez praktykantów musiałby przejść przez
>>> co najmniej jedną parę oczu programisty z uprawnieniami.
>>
>> A co ci to da, jeśli program będzie dobrze napisany, elektronika będzie
>> dobrze zaprojektowana, ale okaże się, że wszystko jest w niewłaściwej
>> obudowie i zadziała przez to źle, bo wystąpi np jakieś pole magnetyczne
>> zakłócające poprawne działanie sprzętu.
>
> I wiadomo, że prawdopodobieństwo tego wynosi 100%?

Prawdopodobieństwo czego?


>
>> Jak widzisz sens certyfikowania jest tylko całości urządzenia, a nie
>> tego jak było ono tworzone i oprogramowane.
>
> Widzę tylko, że masz problemy z elementarną logiką.

tzn?


>> Nie wspomnę już o takich przypadkach jak podwykonawca zmieni głupi
>> rezystor na podobny, ale ten podobny akurat w tym wypadku sprawi, ze
>> całość nie będzie działać. Tak więc widzisz, oprogramowanie jest tu na
>> szarym końcu tego co może zawieźć. Więc 10 krotnie certyfikowany
>> programista nic nie zdziała. Bo problem zazwyczaj leży gdzie indziej.
>
> Skoro tak twierdzisz, to zapewne potrafisz podeprzeć to wiarygodnym
> badaniem?

Co mam potwierdzać badaniem?

--
Kaczus
http://kaczus.republika.pl