Pan Krzysztof Halasa napisał:

> Jedynie laserom było wszystko jedno - ale trzeba było jednak wysyłać im
> pliki z fontami, ilość pamięci na to była ograniczona, fonty nie były
> (dobrze) skalowane itd. Generalnie jak się używało jakiegoś timesa
> i innego swissa może w dwóch rozmiarach, to to działało dobrze,
> natomiast coś więcej i trzeba było kombinować.

Sprawdzić czy nie Cannon LBP-ileś. Od niej zaczła się historaia drukarek
laserowych. Mechanicznie udana przeróbka kserografu, za to elektronicznie
całkiem do bani. Drukowała pięknie, ale głównie Courierem. Zestaw fontów
i ogólne możliwości jak w ówczesnych drukarkach igłowych, albo gorzej.
Ewentualnie dało się wcisnąć coś graficznie, chyba jako nieskompresowaną
bitmapę, bo ładowanie jednej strony trwało kilka minut. Dopiero jak za
elektronikę wzieli się panowie Hewlett z Packardem (wtedy jeszcze obaj
żyli), to coś z tego wyszło. Konkretnie język PCL i drukarka HPLJ.
Później wiele firm budowało drukarki z kupowanej od Cannona mechaniki,
mówiło się o nich wszystkich "cannon-based".

Jarek

--
A u kanónu stál
a pořád lálo - ládo...
a u kanónu stál
a furt jen ládoval.