Pan J.F napisał:

>> Całkiem spora grupa Polaków nosi nazwisko Nagy. Może kiedyś byli Węgrami.
>> Nie spotkałem się z przypadkiem, by któryś przedstawiał się jako "Nodź".
> P.S. Po wpisaniu "nodż" google wyswietla Imre Nagy :-)

No proszę, jaki spryciula domyślny.

>> Umlauty są nawet w jednym z wariantów 7-bitowego ASCII.
> No ale trzeba miec ten wariant.

Na przykład telefon. Każdy zdolny do wysłania SMS ma.

>> Najpopularniejsze "dzikie" kodowanie pecetowe (tzw. Mazovia) oszczędzało
>> niemieckie literki. Te oficjalne zawsze do Środkowej Europy zaliczały
>> i Polskę, i Niemcy.
> I to moglo pomóc. podobnie jak Win1250 i CP 852.
> Ale jeszcze problem wprowadzania/klawiatury.

Nawet bardzo wczesne wersje DOS miały niemiecką klawiaturę. Polską trzeba
było sobie napisać.

>>> A w czasach Odry i Riada ?
>> Na zajęciach u Jana Bieleckiego trzeba było napisać w fortranie program
>> drukujący zdanie "ŚCIBOR WCZEŚNIE DOJECHAŁ SZOSĄ DO ŹRÓDŁA". Student musiał
>> wiedzieć, że w tym języku przy korzystaniu z drukarki wierszowej pierwszy
>> wyprowadzany znak nie jest drukowany, lecz określa, czy trzeba wysunąć
>> papier o jeden wiersz. No i jechało się z następną linią, która zawierała
>> apostrofy, przecinki i kreseczki nakładane na wcześniej wydrukowane litery.
>
> Ale umlautow nie bylo.
> Chociaz ... w DDR tez nie ?

To, co opisałem wyżej, dotyczyło kodowania 6-bitowego. Tylko wielkie litery.
Zdecydowanie mniej niż ASCII. Nawiasów innych niż okrągłe też nie było.
Ani innych znaczków. Dlatego też alfabet fortranu był bardzo ubogi.
Zamiast "a > b" pisze się "A .GT. B".

--
Jarek