W dniu 2016-10-02 o 23:03, sundayman pisze:
> Temat był już tutaj wielokrotnie wałkowany.
> W mojej ostatniej etatowej robocie panowie inż.elektronicy przychodzi i
> z podziwem patrzyli na te cuda (proste konstrukcje z mikrokontrolerami)
> co to je dłubałem (prosty elektronik ze średnim wykształceniem
> kierunkowym).
>
> Kiedy zacząłem ich wypytywać, co w takim razie robi się na polubudzie,
> to najpierw nie dowierzałem a potem załamywałem rączki...
>
> Pewnie nie do końca to tak jest, ale panów inżynierów elektroników
> miałem w pracy ze trzech. Jeden na poziomie prostych układów Atmega8,
> dwaj pozostali bez umiejętności polutowania czegoś.

U mnie w grupie (10 osób) w ramach studiów lutowała jedna dziewczyna,
ale lutownicą ultradźwiękową pod mikroskopem, do pomiarów do pracy
magisterskiej. Generalnie dla mgr inż umiejętność lutowania nie jest
konieczna - zależy od zajmowanego stanowiska. Ale podpowiem, że to może
też lepiej, bo jak czytałem instrukcję lutowania na "elektronice
ogólnej" - no to może lepiej żeby zostawili lutowanie technikom. Zresztą
czy można się nauczyć lutowania w ciągu kilku czy kilkunastu godzin
zajęć, z czego większość jest przeznaczona na pomiary? Inne jest
przeznaczenie inżyniera, inne technika, jeszcze inne montera. Chcesz w
lutowaniu rywalizować z babkami które nawet zawodówki czasem nie mają?
Ja kiedyś zobaczyłem ich tempo i jakość montażu. Owszem, jeżeli
cokolwiek pójdzie nie tak, no to jest problem, ale jeżeli wszystko jest
przygotowane poprawnie, to zwyczajnie nie da się im dorównać. Zanim ja
polutowałem jedna płytkę, to one już miały pewnie ze dwie, a może i
trzy. A one jeszcze w tym czasie dyskutują ze sobą o różnych sprawach.

> A w tej firmie zajmowali się sprawami handlowymi o ile pamiętam...
>
>
> Tak czy owak, studenci mają ważniejsze sprawy niż jakaś tam nauka.

No właśnie - studenci mają studiować, a nie uczyć się!!!
;)
A na poważnie to nie jest sztuką skończyć politechnikę nic nie wiedząc.
Kwestia nakładu pracy.
Ja tłumaczę swoim dzieciom, że jak już i tak muszą włożyć w coś swój
czas i wysiłek, to niech przynajmniej coś z tego mają, tzn niech to im w
głowie zostanie, chociaż trochę. Co tam z tego wyjdzie to nie wiem, ale
najwyraźniej takie podejście pomaga.
Z tego, co widzę, to prawie nie ma teraz czegoś takiego jak kiedyś, że
na egzaminie pytano o rzeczy których nie było na wykładach ani
ćwiczeniach ani w materiałach. Trzeba było wiedzę samemu rozszerzać.
Inna zupełnie sprawa, że bez własnego zaangażowania to technik też
będzie cienki i zielony jak szczypiorek na wiosnę. Studia dają
możliwość, ale nie determinują tego, że ktoś będzie coś wiedział
sensownego.

Pozdrawiam

DD