pan jacek pozniak napisał:

>> Wbrew pozorom dość łatwo skonstruować dobre słuchawki. Takie wedle
>> starej szkoły. Duża cewka wysokomowa z magnesem trwałym w rdzeniu.
>> Nad tym duża membrana ze stalowej blachy (w oryginale, teraz bym
>> poeksperymentował z tworzywami sztucznymi i małym kawałkiem stali).
>> Przestrzeń nad (lub pod) membraną połączona ze stetoskopem lekarskim.
>> To ma bardzo dobrą sprawność, pożądaną w tym przypadku.
>
> Coś podobnego miałem, tzn. taką jedną słuchawką z metalową membraną.
> Nie pamiętam ile omów to miało.

Słuchawka z metalową membraną to nic nadzwyczajnego, kiedyś wszystkie
takie były. W telefonach stacjonarnych gdzieś do lat 70. Chyba 75 omów.
Ale miałem też idenycznie skonstruowane wysokoomowe od jakiejś ruskiej
radiostacji z czasów wojny. W opisanej wyżej zapomnianej idei chodzi
o co innego -- przetwornik jest stacjonarny, duży, a właściwe słuchawki
mają gumianą rurkę zamiast kabelka. Poza wysoką sprawnością ma to taką
zaletę, że nadaje się do beztransformatorowych wzmacniaczy lampowych.
Nie trzeba się bać, że napięcie anodowe kogoś grzmotnie w ucho.

--
Jarek