Pan J.F napisał:

>>>> Nawet całkiem spore miasteczko miało jedną linię i możliwość
>>>> prowadzenia jednej rozmowy z Warszawą.
>>> A rozmowy wewnątrz miasteczka? Przez telefonistkę, czy automat?
>> Przez wykręcenie trzycyfrowego numeru, być może poprzdzonego stałym
>> zerem czy jedynką.
>
> Czyli mieli centralę automatyczną.

Telefony na korbkę działające z centralą, co miała sznury i wtyczki,
jeszcze bywały, ale rzadko. Niby wszystko było automatyczne -- w tym
sensie, że abonent mógł wykręcić numer -- ale jednak telefonistki
były konieczne.

> No cóż - może była taka stara, że trudno ją było połączyc "z ruchem
> międzymiastowym".

Nawet w firmach, co sobie kupiły nowoczesne centrale abonenckie, też
połączenia z zewnątrz odbierała sekretarka i guziczkami transferowała
dalej.

Tu mi się przypomniał stary humor szpitalny. Jak pielęgniarka szła do
pacjenta z lewatywą, to wołała "panie Janku, międzymiastowa do pana".

>> Małomiasteczkowa poczta z reguły była czynna od wczesnego rana do
>> siódmej wieczorem. Więc dwie zmiany. Na centrali pewnie nocny dyżyur.
> To nadal 4-5 etatów, chyba, że sobie chętnie dorabiały na dyżurach.

Abonament kosztował jakąś stówę. W trzycyfrowej centrali na tysiąc
numerów środki na to powinny się znaleźć.

--
Jarek