>> Tak, jest to jakiś tekst. Nie opracowany naukowo.
>> Autor przemieszał w nim wiedzę o katodach z przestrzeni
>> wielu dekad. Pułapki (magnetyczne) jonowe, chroniące katodę
>> widziałem w kineskopie z lat 50-tych i stąd pewnie uwagi autora na temat
>> tej technologii. Pułapki jonowe skończyły się w latach 60-tych, wraz
>> udoskonaleniem metody uzyskiwania próżni w warunkach produkcyjnych
>> i w czasie eksploatacji lampy. Zatruwanie jonami może być pomysłem
>> prawdziwym, lecz już mocno nieaktualnym.
>
> Czy aby na pewno pułapki jonowe w kineskopach miały na celu ochronę
> katody ?
> Bardziej chodziło o "ochronę" luminoforu.
Warto się zastanowić, pytanie nie jest retoryczne.

> W tych kineskopach
> wyrzutnia elektronowa była łamana. Katoda wraz z cylindrem Wehnelt'a
> była ustawiona pod pewnym kątem względem elektrod przyśpieszających i
> osi lampy. Magnes pułapki jonowej miał za zadanie zakrzywić tor ukośnie
> wystrzeliwanych elektronów tak aby poruszały się w osi lampy. Ciężkie
> jony leciały dalej prosto i uderzały w szkło szyjki kineskopu.
Zgoda.

> Cała
> zabawa miała na celu nie dopuścić jonów do ekranu. W późniejszych
> kineskopach luminofor był pokrywany od wewnątrz cienką warstwą
> aluminium, która skutecznie blokowała jony przy okazji poprawiając
> kontrast. Od tego momentu wyrzutnia była prosta i zniknęła pułapka jonowa.
Tu mam wątpliwości.
Napylona warstwa aluminium odbije część fotonów w wnętrza kineskopu, w
stronę widza, w tej części też się zgadzam.
Ale jony? W sieci informacje są bardzo zdawkowe, ograniczają się do
jednego zdania tak, jakby pochodziły z jednego, niekoniecznie
wiarygodnego źródła. Dlatego mam wątpliwości.
Jakie jony powstają w wyniku bombardowania elektronami obojętnych
elektrycznie resztek gazu? Ujemne? Dziwne. Czy zasada zachowania ładunku
jest zachowana? Jeśli dodatnie, to by się zgadzało, elektrony
lecą w kierunku luminoforu, jony dodatnie w kierunku katody.
Dalej pułapka magnetyczna spełniła by swoją rolę w sposób jaki napisałeś
wyżej, chroniąc jednak katodę a nie luminofor.
A może się mylę?
Pozdrawiam,
K.