Dnia Wed, 03 Apr 2013 20:19:14 +0200, Artur Maśląg napisał(a):

> W dniu 2013-04-03 20:08, Tomasz Pyra pisze:
>> Dnia Tue, 2 Apr 2013 23:22:07 +0200, J.F. napisał(a):
> (...)
>>>> a tył wstawał
>>>> i korektor pewnie zupełnie przestawał tyłem hamować.
>>>
>>> Jak mocno wstawal, to powinien i zupelnie.
>>
>> No tak, ale to właśnie zachowywało się jak ponton a nie samochód.
>
> Ty naprawdę próbujesz tutaj kity wciskać - dziwnym trafem takie
> korektory stosowano np. w Golfie III, silniejszych wersjach
> Astry F, P406 czy w tysiącach innych samochodów, ale oczywiście
> tylko w Polonezie to miało źle działać...

Sama zasada hydraulicznego korektora (jak i całych hydraulicznych hamulców)
jak najbardziej słuszna.
Tylko po prostu jedni potrafią zrobić samochód który zatrzymuje się na 40m,
a inni nie potrafią zrobić takiego który zatrzymałby się chociaż na 70m.

I to nawet nie to że inżynierowie byli niekumaci - warunki ekonomiczne były
jakie były. W PRL-u po prostu nie było sensu robić lepszych hamulców, no bo
po co?


>
> (...)
>>> A to znow jakies zboczenie rajdowe ? Bo na razie powodu do oscylacji nie
>>> podales.
>>
>> Trudno powiedzieć - ja tam Polonezem dużo nie jeździłem. Miałem okazję
>> tylko potestować przy okazji robienia tych hamulców.
>> No bujał się po prostu i już :-)
>>
>> Nie były to oczywiście jakieś wielkie ruchy - dało się to opanować i
>> hamować, ale jak najbardziej wierzę że to potrzebowało ponad 70m żeby ze
>> 100km/h wyhamować.
>
> Otóż to - pozostaje ci jedynie wiara we własne opowieści i jakieś
> bzdury wyprodukowane w internecie. A jak się bujał to trzeba było
> zawias usztywnić

Trochę tam rzeczy robiliśmy w stronę żeby to jakoś jeździło - i oczywiście
sporo dało się poprawić.

Trochę obniżony, z lepiej tłumiącymi amortyzatorami, zmienionym balansem
hamulców co prawda nadal potrzebował kilkunastu metrów więcej drogi
hamowania niż moje Cinquecento, no ale lepsze kilkanaście niż kilkadziesiąt
:)