HF5BS pisze:

>>> Ja częściej, tak się poukładało, że powinienem być pod telefonem,
>>> jak i sam muszę zadzwonić.
>>
>> Od tego mam komórkę. Kiedyś myślałem, że ten sam od lat domowy numer
>> stacjonarny przedstawia jakąś wartość, bo może ktoś będzie chciał
>> zadzwonić. Bo ma ten numer w notesie, bo na stacjonarny taniej, bo
>> coś jeszcze. Nikt nie zadzwoni. Myślę, że to stąd, że nieakceptowalne
>> jest już dzisiaj, by jeden numer należał do kilku osób. Dzwonię i
>> muszę powiedzieć z kim chcę gadać?! Młodzi w ogóle nie potrafią sobie
>> czegoś takiego wyobrazić, a starsi zapomnieli, że tak kiedyś było.
>
> Jarku, ale zajarzyłeś, że ten mój dziwny stacjonarny to Sferia i mam
> go cały czas przy sobie?

Zajarzyłem. Ale też opisałem jak wygląda chęć dzwonienia na *numery*
stacjonarne. Tak, chodzi o *numery*, a nie o to, czy to bartek stojący
na półeczce w przedpokoju, czy komórka w czyjejś kieszeni.

> A domowy, to przeniosę pod coś, ale na razie nie wiem, operator oferuje
> udostępnienie go przez aplikację na śmiardfon, równolegle z aparatem
> w domu. A może to konto SIP, a ja w fonie mam wbudowaną aplikację.
> Jednak, jak powiedziałem, możliwie maksymalnie chcę się uniezależnić
> od obecności netu, choć oczywiście, jak jest, zamierzam go wykorzystać.

Mam stacjonarny numer w VoIP (a nawet kilka). Ale jedyme sensowne
zastosowanie jakie znam, to używanie go za granicą. Sensowne kiedyś,
bo dzisiaj są zerowe stawki roamingowe w Unii.

--
Jarek