Pan J.F. napisał:

>> Mieliśmy w domu warszawską książkę telefoniczną. Rok wydania ten
>> sam, co oryginału książki E.T. Halla. Tom z abonentami prywatnymi
>> był trzy razy grubszy od tomu "Instytucje".
>
> No no ... choc w sumie ... jak Tato pracowal w zakladzie co mial
> 2000 pracownikow, to ile zaklad mogl miec nr - gora 10.
>
> Ale czy pracownicy mieli 10 telefonow ... ? :-)
>
> Pewnie mieli, bo to dyrektor, zastepca, I sekretarz ... ludzie tez
> troche mieli, ale Tato sie doczekal gdzies w latach 80-tych :-)

Zakładanie telefonu to jedno z moich najwcześniejszych wspomnień
z dzieciństwa. Zaraz po przeprowadzce, którą pamiętam słabiej.

Jak to właściwie było we Wrocławiu? Poniemieckie pozostałości
infrastruktury nie powodowały, że telefonów jakoś więcej niż
w innych miastach?

>> W każdym razie mnie o tej zasadzie mówiono w szkole podstawowej,
>> na lekcji polskiego bodajże. Wtedy uczono takich praktycznych
>> rzeczy, jak na przykład pisanie listu do wuja Leona.
>
> Skreslili z programu ?

Na pewno nie wprowadzili w porę tego, co trzeba. W klasach moich
dzieci nie mówiono o tym, jak pisać email. Choć adresy to one już
miały. Domyślam się, że dzisiaj również nie uczą pisania komentarzy
na portalach.

--
Jarek