Pan Marcin Wasilewski napisał:

>> Nie prosiłem o pogadankę uświadamiającą, tylko o odpowiedź na konkretne
>> pytanie: czy GUI tego wynalazku nadawało się do pracy -- wedle
>> nakreślonych przeze mnie kryteriów się nadawania. To znaczy, czy czas
>> wypełniania zawartością okna był krótszy niż czas odświeżania monitora.
>> Wystarczy mi wypełnianie tekstem.
>
> Oczywiście, że był. Wiesz czemu Amiga długo była używana w zastosowaniach
> TV? Właśnie dlatego, że jako jedyny komputer potrafiła generować animacje
> w PAL z synchronizacją ramki.

Z *synchronizacją* -- już ktoś mi o tym wcześniej napisał, że hardware
Amigi pozwalał na zsynchronizowanie się z sygnałem TV. Doceniam to, że
ktoś wpadł na pomysł wbicia się w ten rynek tanim sprzętem. Teraz sobie
przypomniałem, że jacyś moi znajomi zajmowali się dodawaniem napisów do
filmów. I chyba właśnie mieli Amigę. Mówili też, że inni robią to samo
na Czymś Strasznie Drogim.

> Efekt był taki, że nic nie szarpało, ani się nie przesuwało w losowych
> liniach.

Zaraz zaraz, animacje *z prędkością i rozdzielczością* PAL, czyli coś
koło CGA, to inne komputery robiły odkąd robiły animacje. Też raczej
rzadko coś szarpało i się przesuwało w losowych liniach (chyba że autor
animacji użył funkcji rnd). Ale dalej nie mam pewności, czy te wszystkie
coppery potrafiły obsłużyć okienko tekstowe (coś jak xterm) z taką swobodą,
jak karta w trybie tekstowym. Nie twierdzę, że nie potrafił. No i praca
w okienkach z rozdzielczościa PAL, to by mnie słabo urządzała. Ile on
właściwie potrafił pokazać pikseli? (Macintosh miał 512x324 na 9 calach,
brr...).

Jarek

PS
Obejrzałem te dema i animacje (we fragmentach). Nie wiem co mam o nich
myśleć. Chyba nic nie myślę.