"syzyf" <s...@p...onet.pl>
news:hpsfe9$fl6$1@inews.gazeta.pl...

>>> Dla Robakksa "continuum" = 2^"alef0" i zarówno "alef0", jak
>>> i "continuum" są liczbami skończonymi, należą do zbioru, który
>>> Robakks nazywa "zbiorem liczb porządkowych"
>>>
>>> syzyf
>>
>> Co ciekawsze swoje opinie opieram wyłącznie na konsekwentnym
>> trzymaniu się tego co już w starożytności zdefiniowano jako punkt,
>> a następnie zakwalifikowano do geometrii - jestem więc kontynuatorem
>> logicznej tradycji od podstaw.
>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>> Punkt jest tym, co nie ma części,
>> oraz
>> Okrąg ze styczną ma jeden punkt wspólny
>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>> Ja dodaję:
>> Okrąg tocząc się po odcinku (styczna) przelicza wszystkie punkty
>> tego odcinka po kolei od pierwszego do ostatniego.
>> Ponieważ ilość punktów na odcinku nazwano słowem continuum,
>> to na odcinku o długości wzorcowej =1, punkt ma wielkość
>> 1/continuum = 1/C > 0
>> To tylko formalizm symboliczny oczywistej treści:
>> Ciałem punktu jest 1/C > 0
>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>> Jeden z continuum 1/C nie jest zerem
>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
>> dwa punkty to więcej niż jeden
>> 1/C + 1/C = 2/C
>> Połowa punktów tego odcinka ma łącznie długość 1/2 itd.
>> . . .
>> Czy to co piszę jest nową geometrią skoro stara opiera się na
>> fałszywym założeniu o punkcie zerowym czyli BRAKpunkcie, który
>> nie ma następników ani poprzedników? Moim zdaniem to nie jest
>> nowa geometria, lecz uściślenie i algebraiczne sprzężene
>> geometrii z arytmetyką. Powstaje bezwzględny układ odniesienia
>> a rachunki na "nieskończonościach" (liczby SILNE) stają się ścisłe.
>> Topologia zyskuje wymiar i pomiar. Rachunek różniczkowy zyskuje
>> dokładność i desygnat. Liczbom przywraca się mianowanie.
>> Zbiór liczb naturalnych staje się rejestrem N-pozycyjnym.
>> Przekroczenie N=oo uzyskuje się poprzez przepełnienie rejestru. itd.
>> komentarz:
>> Powyższe da się zrozumieć - wystarczy przełamać w sobie niechęć
>> i pogardę.
>> Edward Robak* z Nowej Huty
>> ~>°<~
>> miłośnik mądrości i nie tylko :)

> Odcinek jednostkowy dzielisz Robakksie na skończoną ilość kawałków
> o długości 1/C i kawałki te przezywasz "punktami". Niejednokrotnie
> pisałeś, iż to co nazywasz "punktem" można podzielić na "podpunkty",
> "podpodpunkty", "podpodpodpunkty", itd... Czyli po prostu na odcinki
> o mniejszych długościach: 1/(2C), 1/(4C), czy choćby 1/(C^C^C^C).
>
> To banalne Robakksie. Po prostu to co nazywasz "punktem" to
> najzwyczajniej w świecie odcinek o długości 1/C.
>
> syzyf

Ja nie dzielę odcinka jednostkowego na punkty o długości 1/C
bowiem robi to okrąg tocząc się po odcinku stycznym w punkcie
do okręgu. Ja tylko opisuję to zdarzenie.
Gdyby punkt nie miał długości (ciała) to jego brak nie przerywałby
ciągłości odcinka. Żeby zrobić dziurę* w odcinku musi być coś
z tego odcinka zabrane. Oczywiście można policzyć ile w dziurze
zmieściłoby się dziur mniejszych, ale ten rachunek nie zmieni
wielkości tej dziury, która klasycznie ma długość 1/C
*dziura = przerwa w ciągłości odcinka.
Edward Robak* z Nowej Huty