Użytkownik "Gabriel'Varius'" <g...@U...TO.Z.ADRESU.poczta.onet.pl> napisał
w wiadomości news:hnsdp0$gdn$1@news.onet.pl...
> Użytkownik CUT napisał:
>> W dniu 2010-03-17 22:26, Marcin "Kenickie" Mydlak pisze:
>>
>>> Aha, czyli Corsę miałeś w jednej z najbogatszych wersji, zaś Clio to
>>> budżetowe auto, głównie dla firm - cztery koła, kierownica ze
>>> wspomaganiem, najsłabszy silnik i czasem trochę elektryki (+klima, jeśli
>>> firma sobie zażyczyła).
>>> Faktycznie - jest co porównywać.
>>>
>>
>> Wykończenie we wszystkich wersjach clio jest takie samo.
> ROTFL - przejdz sie do salonu/komisu/na gliede/pogooglaj w fotkach a
> wrocisz do rzeczywistosci :-)
> pozdrawiam

Ja przez prawie cztery lata jeździłem clio w bogatej wersji RSi (109 koni).
Wersja ta nie była sprzedawana w Polsce - ale nowa kosztowała w przeliczeniu
prawie 90 tys., ten egzemplarz przywiózł z Francji sąsiad, dzieki czemu
znałem jego historię i wiedziałem w jakim jest stanie (bezwypadkowe,
przebieg itd.). Kupiłem auto, kiedy miało 3 lata, a od pierwszej rejestracji
minęło dokłądnie 25 miesięcy, miało przejechane niecałe 60 tys. Kiedy
skończyło cztery lata, przyciski same zaczęły wyskakiwać, elektryka zwierać
w najbardziej nieoczekiwanych momentach, tapicerka zaczęła się rozłazić. Do
końca eksploatacji (czyli gdy auto miało niecałe siedem lat) wymieniłem
sprzęgło, pompę wodną, łożyska przednich kół ze sześć razy, amortyzatory
(przód i tył, tył dlatego, że prawy się urwał - własciwie bez powodu).
Wymieniłem chyba wszystkie przyciski w kabinie - te od szyb, awaryjnych,
ogrzewania tylnej szyby. Oczywiście do tego wszystkie płyny, klocki, rozrząd
itd. - wszystko "by the book". Wnętrze w sześcioletnim aucie zaczeło się
rozpadać - plastiki zaczęły sie łuszczyć, przyciski wyskakiwały z deski, po
prostu masakra. Silnik (w przeciwieństwie do skrzyni) był bez zarzutu - poza
tym, ze przy ok 100 kkm zaczął brac olej w ilości ok 1 litra pomiędzy
wymianami (co 10 tys.). Z ulgą pozbyłem sie go - bo choć świetnie trzymało
sie drogi, fajnie przyspieszało, trzymało się w zakrętach jak marzenie i
było o wiele twardsze niż standardowe clio, to była to skarbonka bez dna.
Potem kupiłem corollę - kierując sie praktycznie wyłącznie legendarną
niezawodnością i przez dziewięć lat (bez miesiąca) wymieniłem w niej radio,
bo fabryczne się zepsuło. Auto przy odsprzedaży miało oryginalne amorki,
łożyska, wszystkie elementy zawieszenia, nawet klocki z tyłu zużyte mniej
więcej w 40-45% (przy przebiegu prawie 150 tys.). Dodam tylko, że lakier w
dziewięcioletniej corolli - po umyciu, wyglądał praktycznie jak nowy,
siedmiotlenie clio wyglądało o wiele gorzej. Jednym słowem - nigdy więcej,
to auto wleczyło mnie na zawsze z francuzów. Podobno potem było lepiej, to
znaczy kolejne generacje były lepiej wykonane, ale ja wolałem już nie
ryzykować.

--
Yogi(n)