On 2012-12-03, Andrzej Jarzabek <a...@g...com> wrote:
> Już na samej jakości można wyciąć przecież ogromną większość. Uzupełnić

I uwierz mi: najgorsze szkoły są wycinane, ale to nie zmienia sytuacji.
Szkoła może nawet uczyć wymarłego zawodu. Jeśli robi to dobrze, to jest
nietykalna.

> Na pewno może wymagać znacznie wyższego poziomu dla otrzymania
> akredytacji, niż wymaga obecnie. A ponieważ wyższy poziom oznacza wyższe
> koszta, to wiele z tych uczelni traci finansową rację bytu.

Ale w wielu dziedzinach (także tych bez przyszłości) poziom nauczania
w szkołach prywatnych nie odbiega od tego na uniwersytetach. Ta sama
kadra, te same podręczniki. Studenci są zazwyczaj dużo głupsi i stąd
bierze się końcowy efekt w postaci słabych studiów.

> I zanim zjedziesz na ten temat, tak, również uważam, że na państwowych
> uczelniach powinno się podnieść poziom.

Ja tak nie uważam, ale to osobna kwestia.

> Nie wprowadzam polskich produktów do Chin ani odworotnie, więc na ten
> konkretni temat się nie wypowiem, natomiast na codzień dobrze mi się
> pracuje z ludźmi, którzy nie wiedzą zbyt wiele o Polsce, nie znają ani
> polskich zwyczajów ani tym bardziej języka polskiego.

Mi także. Nie zmienia to faktu, że w kontaktach z ludźmi o zupełnie
innym tle kulturowym (czyli nie z Czech lub Niemiec, ale np. z Korei
lub Zimbabwe, czy bliżej: z Arabami) problemy się czasem pojawiają.

> Ale nic na to nie poradzisz, przecież ogólnie planować takie rzeczy jest
> ciężko, a już zwłaszcza jak się ma 18 lat. To, że tobie się udało, nie
> znaczy, że każdemu się może udać.

Ale w krajach z innym podejściem do nauczania udaje się to na masową
skalę. Np. w UK, gdzie student wybiera specjalizację (zawód) właściwie
na drugim roku. W Polsce nie musi. Dopiero od kilku lat wprowadzono
obowiązkowe praktyki zawodowe, co oburzyło sporo osób. I studenci
unikają tego, jak tylko mogą (nawet sprzątając wydział czy pomagając
przy organizacji Festiwalu Nauki).

Nie wiem czy w UK jest powszechny obowiązek odbycia praktyk, ale raczej
nie byłby potrzebny :).

> I co w tym dziwnego? O ile się ma taką możliwość, to na studiach
> dziennych zdecydowanie lepiej poświęcić czas na studiowanie (a nawet na
> imprezy) niż na szukanie pracy.

Nie wiem na czym polega to "lepiej".

> Nikt nie ma takiej informacji. Są tylko ludzie mający różne teorie na
> ten temat.

To nie jest prawda. Prognozy zatrudnienia na 10 lat do przodu
są bardzo dokładne w większości przypadków. Reszty po prostu lepiej
unikać. Np. mój wydział otworzył niedawno studia pod kątem
energetyki jądrowej. Branża fajna, praca na pewno niezła i dobrze
płatna. I horyzont 5-10 lat, więc akurat. Niestety w tej sprawie
rządzą politycy, a oni nie są tak przewidywalni jak pracodawcy. Ja
bym tych studiów nie wybrał i wszystkim pytającym odradzałem
(tym bardziej, że wydział ma w ofercie dużo ciekawsze propozycje).

> Nie. CHodzi o to, że poznany praktyk z branży powie ci "praca w ... jest
> naprawdę fajna, ale mało komu udaje się w tym biznesie przebić".

Chyba jest to fakt na tyle oczywisty, że nie trzeba nikogo pytać.
Wszystkie lepsze zawody są przeznaczone dla wąskiej grupy. Jeśli
chcesz mieć pracę dobrze płatną, ciekawą i wyzywającą, to musisz
być przygotowany na dużą konkurencję - od pierwszej rekrutacji.

Jeśli ktoś boi się takiego ryzyka ( co jest zrozumiałe i ekonomicznie
uzasadnione ), może wybrać bezpieczniejszą ścieżkę kariery. Nie mniej
istnieje tylko jeden typ szkoły, który gwarantuje pracę: seminarium
duchowne (i rzeczywiście trafia tam sporo osób, które nie miały
lepszego pomysłu lub np. skończyły wcześniej filologię i wolały
sutannę niż podartą koszulę).

> Zakładając w ogóle, że nie ma (nie wiem), to zdecydowanie jest to słaby
> argument. Jeśli rząd decyduje o redukcji etetów w oświacie, to znaczy,
> że nauczyciele są niepotrzebni? Jeśli likwiduje szpitale, to lekarze są
> niepotrzebni? Jeśli urzędnik nie zdecyduje o wybodowaniu mostu, to

To oznacza, że tych lekarzy/nauczycieli/mostów jest zbyt wiele. Zbyt
wiele dla istniejącego popytu lub zbyt wiele dla budżetu.

pozdrawiam,
PK