Może coś mi umknęło, ale właściwie dlaczego ta przetwornica w ogóle powinna być
izolowana?
Najprościej bym widział tak - na wejściu mamy +12V DC z dowolnego typowego zasilacza
sieciowego.
Z tego +12V robimy +5,1V jakimś step-down i to napięcie podajemy jako +5V na C64
przez jakiś mały bocznik do pomiaru prądu, oraz na naszego AVR-a czy inne RP2040 do
generowania PWM.
Z tego +12V zasilamy też driver, jakiś podwójny pełny mostek w rodzaju L6205 (czy co
teraz aktualnie jest dostępne w rozsądnej cenie), z 4 wyjść przez 4 dławiki (po 2
równolegle) na 2 wyjścia 9V AC przeciwne w fazie. Razem 4 sygnały PWM, wszystkie
możliwe kombinacje 0/180 stopni modulującego sinusa 50 Hz i 0/180 stopni nośnej xx
kHz (2-phase interleaved) dzięki czemu można użyć mniejszych dławików i łatwiej
odfiltrować tętnienia, wystarczą mniejsze pojemności na wyjściu.
Bocznik do pomiaru prądu na +5V pozwala wykryć brak poboru prądu (wyłączenie C64 jego
wbudowanym wyłącznikiem - który wyłącza też 9V AC ale tylko z jednej strony, gdyby
było izolowane to by wystarczyło, no ale nasze nie jest - prostym komparatorem możemy
wykryć brak poboru prądu na +5V i wtedy wyłączyć PWM dla 9V AC).
Masa wejścia +12V DC i całego C64 w takim układzie jest wspólna, ale to chyba w
niczym nie przeszkadza?
Napięcie 9V AC to tak naprawdę sinus 8,5V RMS (wartość szczytowa 12V) ale z
oryginalnego transformatora nie jest stabilizowane i sinus w sieci też bywa daleki od
ideału, zakładam że nasze +12V jest - czy to ma działać też w samochodzie i podczas
kręcenia rozrusznikiem?
Przyznaję że mogę czegoś nie wiedzieć (w czasach popularności C64 ja akurat miałem ZX
Spectrum) więc oświećcie mnie jakby co.