J.F wrote:

> są takie o "rozproszonej szczelinie".

Wiem, mam sporą kolekcję. Pomijając pływającą indukcyjność, to one mają
zbyt małe AL i trzeba nadrabiać zwojami. A na zwoje to a miejsca nie mam
(dla rdzeni rozsądnych rozmiarów). Od nich zacząłem, ale przykro mi, nie
tym razem.

> A pojemnosci "do rdzenia" sie nie boisz?

Nie ucieknę od niej w żadnm układzie.

> A nie mozna toroidu pociac np na cwiartki i skleic znow w toroid?

To jest plan B. :) Rdzenie U pozwalają to zrobić bardziej kompaktowo,
więc póki co nie eksperyentuję z cięciem/łupaniem ferrytu.

> Bo Twoj twór wydaje mi sie miec duża indukcyjnosc rozproszenia -
> pole sobie poleci powietrzem pomiedzy koncami U, jesli szczeliny będą
> duże.

Szczeliny są mikroskopijne. Trzeba ściskać imadłem, by AL dotarło w
okolice 400. A inducyjność rozproszenia uzwojeń po przekątnej to ~18%.
Dużo, ale mniej, niż się spodziewałem, do ogarnęcia.

> Imadlo ferromagnetyczne :-)

Aluminiowe.

> Nie lepsze jakies przekladki, np papierowe ?

Nie. Te szczelinki są cieńsze niż papier.

> AL jeszcze od przekroju rdzenia zalezy.

Owszem, ale lepię z takich, jakie mam i jakie są małe. Mam tylko 2
rodzaje U w magazynku. Jest jeszcze opcja wycięcia środkowej koluny z
E16, ale po co ciąć, skoro klejenie pozwala na 3D? To jest R&D, który ma
coś pokazać i to coś nie ma dużego związku z finalną postacią dławika.
Jak się sprawdzi, to się będę zastanawiał nad uproszczeniami, a jak nie
zadziała, to co mnie obchodzą problemy produkcjne pomysłu wrzuconego do
kubła?

Pozdrawiam, Piotr