Pan J.F. napisał:

>>>> Jeżeli mogli złamać bardziej skomplikowany szyfr kodowany na
>>>> 5 bitach, dlaczego to polacy przyczynili się do złamania enigmy?
>>> Bo Polacy wzięli się za to ładnych kilka lat przed wojną i uznali,
>>> że łamanie szyfrów od teraz już nie będzie domeną filologów a
>>> matematyków.
>>> Inni chyba poddali się bez walki, że to się po prostu nie da.
>>> W filmie jest wyraźnie pokazany motyw, że "filologom podziękujemy"
>>> (widać jak późno).
>> Robili typowy błąd prowadzenia nowej wojny bronią wojny poprzedniej -
>> w pierwszej światowej to filolodzy byli zatrudniani do łamania.
>
> Hm, w naszym biurze szyfrow matematykow zatrudnili chyba zanim Enigma
> weszla do sluzby.
>
> Z kolei w tej metodzie Turinga z "crib" filolodzy nadal byli
> przydatni, choc juz w bardzo znikomym stopniu - w zasadzie kazdy
> kto widzial troche meldunkow niemieckich mogl sluzyc pomoca.

-- Mówiłem już o nowym sposobie szyfrowania depesz w polu, a jeśli
panowie nie wiedzieli, dlaczego polecono wam właśnie jedną z nowel
Ludwika Ganghofera. "Die Sünden der Väter", stronica 161, to dodam,
że to jest klucz do tej nowej metody, obowiązującej na podstawie nowego
rozporządzenia sztabu korpusu, do którego zostaliśmy przydzieleni. Jak
panowie wiecie, jest wiele metod szyfrowania ważnych wiadomości w polu.
Najnowsza, której my używamy, jest to cyfrowa metoda dopełniająca.
Niniejszym, podlegają unieważnieniu szyfry doręczone nam w ubiegłym
tygodniu ze sztabu pułkowego i instrukcje dotyczące sposobu ich
odszyfrowania.

Erzherzos Albrechtsystem -- zamruczał pod nosem arcypilny kadet
Biegler -- 8922 -- R, przejęty metodą Gronfelda.

Ten nowy system jest bardzo prosty - rozbrzmiewał w wagonie głos
kapitana. Osobiście otrzymałem od pana pułkownika nową książkę
i informacje.

Jeśli na przykład dostaniemy rozkaz: "Auf der Kote 228
Maschinengewerheuer linksrichten" -- to otrzymujemy, moi panowie,
taką depeszę:

"Sache... mit... uns... das... wir... aufsehen,.. in... die...
versprachen... die... Martha... dich... das... ängstlich... dann...
wir... Martha... wir... den... wir... Dank... wohl... Regiekollegium...
Ende... wir... versprachen... wir... gebessert... versprachen...
wirklich... denke... Idee... ganz... herrscht... Stimme... letzen."

A więc niesłychanie proste bez wszystkich zbędnych kombinacji. Ze
sztabu idzie rzecz przez telefon do batalionu, z batalionu do kompanii.
Dowódca, otrzymawszy te depeszę, odszyfrowuje ja w sposób następujący.
Bierze "Die Sünden der Väter", otwiera książkę na stronicy 161 i szuka
na górze na przeciwległej stronicy, 160, słowa "Sache". Proszę panów,
po raz pierwszy słowo "Sache" znajdujemy na stronicy 160, jako kolejne
słowo 52, więc na przeciwległej stronicy 161 odszukujemy 52 literę na
górze. Zauważmy, że jest to litera "a". Dalszym słowem depeszy jest
"mit". Na stronicy 160 jest to słowo 7 w kolejnym porządku, a na
stronicy 161 odpowiada mu litera "u". Potem mamy "uns", to jest,
panowie będą łaskawi dobrze uważać, 88 słowo kolejne, odpowiadające 88
literze na stronicy 161, a tą literą jest "f" i już mamy odszyfrowane
słowo: "Auf. I tak postępujemy dalej, aż otrzymamy rozkaz: "Na wzgórzu
228 ogień karabinów maszynowych kierować w lewo." Bardzo to jest
dowcipne, moi panowie, proste i dla nikogo niedostępne bez klucza,
którym jest stronica 161 książki Ludwika Ganghofera "Die Snden der Väter".

Jarek

--
Zgłupiał dziadyga -- myśleli wszyscy -- koniec z nim. Teraz to już na pewno
dostanie się do Ministerstwa Wojny.