Anerys napisał:

>>> Dziennikarz, Panie Jarek, to jest od tworzenia rzeczywistości wirtualnej,
>>
>> No i patrz pan, jak wszystko stanęło na głowie. Bo to zadanie jak raz dla
>> informatyka.
>
> No właśnie, ale... Cóż my na to poradzimy... Inżynierowie (nie piekarniczy)
> wypiekają bułki, profesor matematyki zajmuje się produkcją zabawek... to,
> takie pomieszanie. Lekarz? Za hydraulika robi, bo więcej tak zarobi...
> Rysunków w szkole uczy wuefistka, informy polonistka... A kto mnie nauczy
> polskiego, matematyki...?
> Sam widzisz... W sumie nie miałbym większych obiekcji, gdyby ta zastępcza
> robota była robiona dobrze, i często jest. Ale, jak widziałem elektryka,
> który izolację zdejmuje mniej-więcej tak, jak się struga kijek na kiełbaskę
> do ogniska... Nie "skomencę"... Łyżka dziegciu psuje beczkę miodu.

Przecież dziennikarze zawsze przetwarzali informacje, jak śwat światem
(jasne, niech idą hodować kaczki, skoro na tym można więcej zarobić).

Historia jest z czasów środkowego Gierka. Do dytektora Instytutu Od
Komputerów przyszli panowie z Dziennikia Telewizyjnego. Gdy zaczęli
wypytywać o "przetwarzanie informacji", pan dyrektor przerwał uprzejmie
i powiedział -- od przetwarzania informacji, to wy jesteście, my tutaj
zajmujemy się przetwarzaniem danych.

Jarek

--
-- A dla kogo ten wywiad?
-- To jest dla telewidzów dziennika wieczornego.
-- O, to bez kozery powiem pińćset! Dziesięć tysięcy! Pięćdziesiąt! Milion!