On Wed, 30 Jul 2025 23:06:05 +0200, Paweł Pawłowicz wrote:
> W dniu 30.07.2025 o 20:22, Waldek Hebisch pisze:
>> Paweł Pawłowicz <p...@u...edu.pl> wrote:
>>> W dniu 22.07.2025 o 21:43, Waldek Hebisch pisze:
>>>> J.F <j...@p...onet.pl> wrote:
>>>>>
>>>>> https://www.youtube.com/watch?v=Eh_isXykE-o
>>>>> teza: omomierz podłączony do nieskończonego kabla,
>>>>> pokaże jego oporność falową.
>>>>>
>>>>> Prawda to?
>>>>
>>>> To fikcja linii bez strat lub oszustwo linii zrównoważonej.
>>>
>>> Tak można powiedzieć o każdej idealizacji. W sumie to o całej fizyce ;-)
>>
>> Jak ktoś mówi o długim kablu to raczej powniem to być praktyczny
>> kabel, a nie teoretyczna linia transmisyjana. A jak praktyczy kabel
>> jest naprawdę długi to straty są kluczowe dla zrozumienia co się
>> dzieje. To przerabiano w XIX wieku, w przypadku kabla przez
>> Atlantyk i dla linii telefonicznych przed wynalezieniem wzmacniaczy.
>>
>> W Polsce przyjęło się mówić "linie długie", ale w przypadku linii
>> bez stat bardziej adekwatne byłoby mówienie o "linii grubej", jak
>> kabel jest dostatecznie gruby w stosunku do długości, a częstoliwość
>> dostatecznie mała by grubość nie przeszkadzała, to przybliżenie
>> linii bez strat jest rozsądne.

Definicja jest raczej taka, że jest to linia o długości większej od
długości fali, lub co najmniej porównywalna
Wtedy zjawiska falowe są istotne.

A, że częstotliwości mamy różne, to moga być metry, kilometry,
centymetry ... mikrometry dla światła ..

>> Ogólniej, dobra idealizacja powinna być adekwatna do zagadnienia,
>> tzn. dawać wyniki co najmniej jakościowo zgodne z doświadzczeniem.
>
> Idealizacja ma dziedzinę stosowania. Prawo Ohma i wzór na moc prądu
> pozwala w sekundę policzyć moc wydzielaną na drucie o oporności jednego
> oma przy prądzie 1 A, ale wysypie się przy dyskutowanym tu zagadnieniu,

Oj tam, oj tam. Po prostu jesteście/my przyzwyczajeni, do omomierza
powolnego :-)

> czy choćby przy wspomnianym przez Ciebie kablu transatlantyckim. To

Tak nawiasem pytając - czy w tym kablu o straty chodziło?
Bo jakies współczene opowieści mówią, że pierwsze tłumaczenie skupiało
się na rezystancji i pojemnosci, tłumacząc czemu tak wolno ... i nic o
indukcyjności nie mówiło.

> trzeba Maxwella. Ze wzorów Maxwella można policzyć moc wydzielaną (a
> właściwie wpompowywaną z pola) na jednoomowym drucie, ale chyba nawet
> Tobie zajmie to parę minut. A Maxwell też nie jest wszystkim, Feynman w
> swojej pięknej książce podaje pomysł, jak według Maxwella zbudować
> perpetuum mobile. Jak łatwo zgadnąć, to nie działa zgodnie z wzorami.
> Wy, matematycy, macie fajnie. Ucząc nie musicie stosować uproszczeń
> niezgodnych z prawdą. Chemicy uczą w liceum, że nie można rozpuścić
> złotej powłoki nie ruszając miedzi czy niklu na której ona została
> położona. Nie dlatego, że są idiotami, ale gdybyśmy chcieli od razu
> wyjaśnić całość zagadnienia, byłoby to niestrawne. Czytam sobie czasem
> pytania maturalne z chemii i wychodzi mi, że zostały one opracowana na
> podstawie zakresu wiedzy podanej w konkretnej książce. A w tej książce
> są uproszczenia ocierające się o fałsz, a czasem nawet przekraczające
> granicę nieprawdy.

Jest program, jest podręcznik, i na tym powinny być oparte pytania.
Liceum to niestety poziom ograniczony.

Na fizyce uczą modelu Bohra, bo on taki ... edukacyjny.
A przecież z gruntu nieprawdziwy :-)

Edukacyjny na poziomie liceum, 100 lat temu nawet na poziomie
zaawansowanej nauki, bo dziś, to Bohr by Nobla za to nie dostał :-)

J.