W dniu 04.12.2011 10:14, Marek Wyszomirski pisze:

> Mówimy o zdjęciach na wystawę - a wiec zapewne w formacie 30x45 lub
> zbliżonym a nie o zdjęciach pocztówkowych. Takich zdjęć nie wykonuje się
> tysięcy dziennie i jest rzeczą naturalną, ze obsługa bardziej się
> przykłada do ich jakości niż do masówki 10x15cm.

Jak wg. ciebie klasyczny laboludek z supermarketu mógłby się przyłożyć
lepiej niż współczesne oprogramowanie?

>> Powiem więcej - operator _auto_labu (a właściwie w dzisiejszych czasach
>> komputerowej naświetlarki lub po prostu drukarki sublimacyjnej) wręcz
>> nie powinien ingerować w parametry materiału źródłowego!
>>
>
> I nie powinien spojrzeć na wychodzące odbitki by sprawdzić ich jakość?

Ależ oni nie są od tego, bo nie wiedzą jakie są zamysły autorów zdjęć -
dlatego prawidłowa procedura to zasugerowanie konieczności sprawdzenia
jakości zdjęć przez odbierającego.

> Technika bywa zawodna i nawet najnowocześniejsze komputerowe
> naświetlarki potrafią czasem ulec uszkodzeniu powodującemu produkowanie
> wadliwych odbitek. Może nie jesteś tego świadomy, ale emulsje papieru
> fotograficznego też czasem miewają defekty. Nawet jeśli zamawiający
> pobrał profil barwny labu i przygotował odbitki tak, by nie wymagały
> korekcji laborant powinien po ich wykonaniu sprawdzić czy nie mają plam,
> smug i innych wad które czasem w labie się zdarzają.

Od tego są standardowe wydruki testowe, które okresowo należy wykonać.

Gdyby laboludki miały takie podejście, jak twierdzisz, to bardzo
złośliwym numerem byłoby robienie zdjęć smug ;->

>> Kiedyś czytałem sobie książkę o historii Star Treka - tam właśnie był
>> piękny przykład, jak taki laborant-mądrala ciągle uparcie korygował do
>> "normy" otrzymane materiały i ekipa nie mogła dojść, dlaczego
>> zielonoskóra bohaterka, mimo nakładania coraz jadowiciej zielonego
>> makijażu, ciągle uparcie wychodzi ziemsko różowa.
>>
>> Bo skąd laboludek może wiedzieć, jakie były intencje autora?
>
> Słyszałem o podobnej historii w przypadku fotoamatora, który
> fotografował żaby moczarowe w okresie godowym (ich samce wybarwiaja sie
> wtedy na niebiesko) i laborant namęczył się z korekcją by wydobyć z tych
> żab zieleń. Natomiast nie wierzę w podobne sytuacje w przypadku

A widzisz.

> profesjonalnej ekipy filmowej - po pierwsze oni raczej nie korzystają z
> przygodnych labów 'na rogu', po drugie - profesjonalista w takim
> przypadku uprzedziłby laboranta, ze kolory są nietypowe i uzgodniłby z
> nim czy i w jakim zakresie ma w kolorystykę ingerować - zwłaszcza, że
> piszesz o kolejnych próbach - co gdyby było prawdą świadczyłoby o tym,
> że ten film robili kompletni dyletanci.

Pamiętaj, że to byli pionierzy, a laboranci byli przyzwyczajeni do
sitcomów z bardziej ziemskimi kolorami skóry, a procedury naświetlania i
wołania były dość standardowe (stabilne parametry - parę lat
doświadczenia producenci filmów i chemii już mieli), więc nie przyszło
im do głowy, że lab będzie korygował w cokolwiek innego niż ogólną
jasność i kontrast.