W dniu 2017-07-10 o 14:43, p...@g...pl pisze:

> Nie słyszałem o tym programie, poza tym co napisałeś. Może i on potrafi takie cuda
mierzyć. Ale też średnio sobie wyobrażam aż tak dokładne strojenie o którym piszesz
przy pomocy patrzenia w ekran. Strojenie pojedynczej struny polega na kręceniu
kołkiem zawsze w kierunku napinającym strunę. Jeśli potrzebujesz obniżyć dźwięk, to
musisz popuścić i spowrotem podejść do właściwej wysokości naciągając. Dodatkowo po
osiągnięciu właściwej wysokości, musisz trochę przeciągnąć wyżej i wykonać tzw.
osadzenie kołka w strojnicy (w przybliżeniu docisnąć), przy osadzaniu ciut ton
opadnie - a ma opaść tyle o ile go przeciągnęliśmy. Jeśli nie zrobisz tego osadzania
kołka, to struna bardzo szybko się rozstroi (godzina, dzień, dwa - różnie). Jakoś
średnio wierzę, że taką procedurę da się dobrze przeprowadzić z dokładnością na
jakiej operuje ten program w trybie na oko, nie na ucho.

Na ekranie jest jakby takie oko, gdzie w środku jest koło i opisane na
tym kole jakby elipsy (góra i dół zgodne z kołem, a boki rozciągnięte.
Na tym tle porusza się koło podzielone chyba na 4 (na przemian jasne i
ciemne wycinki koła). Ono się porusza w lewo i prawo i się obraca. Jak
się odsuwa na bok to się zmniejsza (chyba jakoś pasuje do tych elips).
Prędkość obracania chyba pokazuje odstrojenie. Jak trafi dokładnie w
środek to nagle powiększa się o jakieś 20%, zmienia chyba kolor i
zatrzymuje się.

O tym, że trzeba docisnąć wiedziałem, a o tym, że wtedy ton opada to
teraz dowiaduję się pierwszy raz.
To chyba wyjaśnia, bo zawsze się trochę dziwiłem, jak facet stroił, że
już niby program pokazuje, że ok, a potem idzie (na ekranie) trochę w
górę i nagle (ewidentnie skokowo) wraca do środka. Ponieważ w tym czasie
gość cały czas wykonuje różne (dla mnie nerwowe) ruchy kluczem (nawet
kilka na sekundę) to nie za do końca kojarzyłem związek jego działań z
ekranem.
W każdym razie pod koniec strojenia każdej struny to kółko kilka razy
robi się większe i stojące, ale gość dalej coś rusza i nagle zostawia na
jednym takim większym/stojącym i od razu bierze się za klin włożony
między struny.

Czasem po takim skokowym cofnięciu się koło nie lądowało w środku i
wtedy gość popuszczał i zaczynał jeszcze raz (to się działo wolniej - tu
byłem w stanie zauważyć związek).

Myślę, że to jest kwestia wprawy, aby mieć wyczucie tego co widać
względem tego, co trzeba zrobić z kluczem.
P.G.
P.S.
Zdarzyło mi się być u tego gościa w domu (na Mazurach) na prywatnym
koncercie Możdżera (trochę jego znajomych + sąsiedzi ze wsi).